Russian Gulch State Park, Rezerwat przyrody w Mendocino County, Stany Zjednoczone.

Russian Gulch State Park to park stanowy Kalifornii na wybrzeżu hrabstwa Mendocino, 3,2 km na północ od Mendocino i 11 km na południe od Fort Bragg. Ma 2 330 m skalistego wybrzeża, około 1,21 km szerokości z północy na południe w najszerszym miejscu i rozciąga się na około 4,8 km ze wschodu na zachód. Droga stanowa 1 przecina gulch po Frederick W. Panhorst Bridge, dużym betonowym moście łukowym z 1940 r. Mniejsza zachodnia część to głównie przylądki z blowhole i miejscami piknikowymi; większa wschodnia część obejmuje pole namiotowe, siedzibę parku i szlaki dla rowerów, pieszych i koni.

Geodeci rządu USA nazwali zatoczkę na cześć rosyjskich traperów, którzy założyli Fort Ross 80 km na południe; według miejscowej tradycji mieszkał tu dezerter z Fort Ross. W drugiej połowie XIX wieku szkunery ładowały w zatoce drewno sekwoi nadbrzeżnej i zabierały pasażerów, a na przylądkach zachowały się żelazne pierścienie do mocowania lin i przesuwania drewna. Native Sons of the Golden West rozpoczęli kampanię w 1928 roku, a park założono w 1933 roku.

Nazwę Russian Gulch nadali geodeci rządu USA na cześć rosyjskich traperów futer, którzy założyli Fort Ross 80 km na południe; według miejscowej tradycji w wąwozie mieszkał dezerter z Fort Ross. W przylądkach wciąż tkwią żelazne pierścienie, do których mocowano liny i przesuwano drewno sekwoi, gdy szkunery przybijały do zatoczki.

Wejście do parku znajduje się po zachodniej stronie Highway 1, na północ od Frederick W. Panhorst Bridge, a jednopasmowa droga prowadzi pod mostem do pola namiotowego i początków szlaków po wschodniej stronie. Szlak o długości 4 km do wodospadu o wysokości 11 m biegnie dawną drogą leśną wzdłuż potoku. Na małej plaży są toaleta i prysznic zewnętrzny.

Na zachodnich przylądkach znajduje się blowhole, otwór w skale, przez który napływające fale wyrzucają wodę w górę. Leży przy miejscach piknikowych, przy wejściu do parku po zachodniej stronie Highway 1, na północ od zbudowanego w 1940 roku Frederick W. Panhorst Bridge. Te same przylądki wciąż mają żelazne pierścienie, do których w końcu XIX wieku szkunery mocowały liny przy załadunku drewna sekwoi nadbrzeżnej.