El Palo Alto, Sekwoja nadbrzeżna w Palo Alto, USA

El Palo Alto to nadbrzeżna sekwoja rosnąca nad brzegiem San Francisquito Creek w Palo Alto w Kalifornii, wysoka na 110 stóp (34 m), o średnicy pnia 90 cali (2,3 m) i koronie o rozpiętości 40 stóp (12 m). Jej głęboko bruzdowana kora jest brązowa, szara i czerwonobrązowa, a po prawej stronie pnia biegnie ukośnie pojedynczy szary kabel, przymocowany metalowymi wspornikami. Podstawa jest szeroka i nierówna, z sękatymi drewnianymi naroślami w pobliżu prawego dolnego rogu.

El Palo Alto wykiełkował około 940 r. n.e., gdy mówiący językiem ramaytush Ohlone mieszkali w pobliżu, w wiosce Puichon. Według tradycji wyprawa Gaspara de Portolá obozowała pod drzewem od 6 do 11 listopada 1769 r. Przed 1883 r. drzewo straciło jeden z dwóch pni, być może z powodu deszczu i erozji brzegu; Leland Stanford nakazał wtedy umocnić brzeg rzeki.

Hiszpańska nazwa drzewa, „wysoki pal”, dała nazwę Palo Alto. Drzewo widnieje w logo miasta i na pieczęci Uniwersytetu Stanforda, a tablica u jego podstawy oznacza je jako California Historical Landmark nr 2. Przed kontaktem z Europejczykami w pobliżu znajdowała się wioska Ohlone o nazwie Puichon.

Drzewo można oglądać ze ścieżki spacerowej biegnącej wzdłuż San Francisquito Creek, a jego miejsce otacza niewielkie ogrodzenie. Miasto utrzymuje teren przez cały rok, więc odwiedzający w każdej porze roku mają dobry widok na sekwoję.

Naukowcy szacują, że ten okaz wykiełkował około roku 940, co czyni go ponad tysiąc lat starym. Kalifornia nadała mu status pierwszego nazwanego drzewa stanu i najstarszego żyjącego zabytku historycznego.