Stanford University Arboretum, Ogród botaniczny na Uniwersytecie Stanforda, Kalifornia.

Arboretum Uniwersytetu Stanforda zajmuje otwarty teren kampusu, gdzie dęby kalifornijskie i inne drzewa wyrastają z suchej, bladej trawy. W szczytowym okresie nasadzenia liczyły ponad 350 gatunków z 150 rodzajów i sześćdziesięciu rodzin, choć bracia Olmsted odnotowali w 1914 roku głównie eukaliptusy niebieskie i cyprysy Monterey. Ogród kaktusów Arizony i mauzoleum Stanforda znajdują się w jego obrębie.

Arboretum powstało z zimozielonych dębów na posiadłości Lelanda Stanforda, która później stała się kampusem uniwersyteckim. W 1885 roku Stanford zatrudnił architekta krajobrazu Fredericka Lawa Olmsteda do zaplanowania terenu. Memorandu Olmsteda z 1888 roku, podpisane przez Stanforda, połączyło istniejący University Forest i arboretum, aby pokazać drzewa z całego świata, które mogłyby tam dorosnąć. W 1903 roku Jane Stanford zażądała, by w pierwotnym arboretum nigdy nie wznoszono żadnych budynków.

W przemówieniu do kuratorów z 1903 roku Jane Stanford zażądała, by w pierwotnym arboretum nigdy nie wznoszono budynków i by pozostało parkiem do spacerów i przejażdżek. Ogród kaktusów Arizony i mauzoleum Stanforda znajdują się na jego terenie. Dąb kalifornijski, najczęstsze drzewo, pochodzi od dębów z posiadłości Lelanda Stanforda.

Arboretum jest bezpłatne do odwiedzenia i oferuje zacieniowane ścieżki biegnące przez teren. Wygodne buty są przydatne, ponieważ teren jest nierówny, a każda pora roku jest dobra do eksploracji.

Kolekcja zawiera około 51 gatunków eukaliptusa, szczególny nacisk na ten rodzaj rośliny. Ta liczba odzwierciedla zmiany w czasie, ponieważ teren kiedyś zawierał znacznie więcej tych australijskich drzew.