Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w San Francisco, Katedra rzymskokatolicka w Cathedral Hill, San Francisco, Stany Zjednoczone.

Katedra Świętej Marii Wniebowzięcia na Cathedral Hill to betonowy budynek o wysokości 58 m, którego dach siodłowy składa się z ośmiu segmentów paraboloid hiperbolicznych: kwadratowy u dołu, w kształcie krzyża u góry, zwieńczony złotym krzyżem o wysokości 17 m. Dach pokryty jest trawertynem. Wnętrze otacza lekko podwyższony ołtarz trzema grupami ławek od przodu, z lewej i z prawej strony; mieści 2 500 osób. Wejście wypełniają ciemne brązowe panele reliefowe.

Pierwsza katedra św. Marii została konsekrowana w 1854 r.; zbudowano ją z cegły przywiezionej wokół Przylądka Horn i granitu ciętego w Chinach. Druga, poświęcona w 1891 r. przy Van Ness i O'Farrell, spłonęła 7 września 1962 r. Kamień węgielny obecnej katedry położono 13 grudnia 1967 r.; budowę ukończono w 1970 r., a konsekrowano ją 5 maja 1971 r., za 9 milionów dolarów.

Katedra pełni funkcję kościoła macierzystego Archidiecezji Rzymskokatolickiej San Francisco, przyciągając wiernych na regularne nabożeństwa i uroczystości religijne. Pełni rolę centrum duchowego, gdzie lokalna wspólnota katolicka zbiera się przez cały rok.

Budynek znajduje się przy Gough Street w dzielnicy Cathedral Hill i jest dostępny transportem publicznym. Codzienne nabożeństwa są odprawiane, a opcje transmisji na żywo umożliwiają udział z domu.

Osiem segmentów hiperbolicznych paraboloidów dachu sprawia, że jego przekrój poziomy jest u dołu kwadratem, a u góry krzyżem. Krytycy przeciwni modernistycznemu projektowi nazwali katedrę „Naszą Panią Maytag”, bo dach przypominał mieszadło pralki. Ważący 2,7 tony brązowy dzwon, liczący ponad 122 lata i uratowany z pożaru w 1962 r., stał na zewnątrz, aż w 2011 r. został skradziony i nigdy nie odnaleziony.