Branford-Horry House, Rezydencja georgiańska przy Meeting Street, Charleston, Stany Zjednoczone.

Dom Branford-Horry to trzypiętrowy budynek z otynkowanej cegły przy Meeting Street, z boazeriami z cyprysu i rzeźbionymi kominkami z mahoniu. Rezydencja ma dwupiętrowy ganek rozciągający się nad publicznym chodnikiem, podtrzymywany przez pięć kolumn z frontonem.

Dom zbudowano po 1751 roku, gdy William Branford poślubił Elizabeth Savage, która odziedziczyła narożną działkę po swoim wuju Benjaminie Savage'u. W 1801 roku przeszedł na Ann Branford i jej męża Thomasa Horry'ego. Elias Horry, wnuk Branforda i burmistrz Charleston w latach 1815–1817, około 1830 roku dodał przednią piazzę nad chodnikiem. W 1970 roku dom wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.

Salon na drugim piętrze, wyłożony cyprysem i rzeźbiony przez rzemieślnika Henry'ego Burnetta, określany jest jako „jeden z najznakomitszych XVIII-wiecznych wnętrz w Ameryce”. Dom opisano w artykule National Geographic w 1939 roku.

Dom jest prywatną rezydencją przy 59 Meeting Street i nie jest udostępniony do zwiedzania, więc ogląda się go z ulicy. Dwukondygnacyjna weranda z pięcioma kolumnami i frontonem wystaje nad publiczny chodnik, którym przechodnie idą bezpośrednio pod nią. Służebności ochrony wnętrza i elewacji należące do Preservation Society of Charleston ograniczają przebudowę budynku.

Wypadek samochodowy w 1988 roku uszkodził dom i zniszczył dwie kolumny frontowej werandy, pozostawiając widoczne ślady na strukturze. Ten incydent i naprawy, które nastąpiły, stały się częścią nowszej historii budynku.