El Cid Historic District, Dzielnica historyczna w West Palm Beach, Floryda.

El Cid Historic District to dzielnica mieszkaniowa w West Palm Beach zawierająca około 280 budynków rozsianych na 200 akrów między główne ulice. Domy pochodzą z okresu rozwoju lat 1920. i prezentują style architektoniczne Odrodzenia Śródziemnomorskiego i Misji.

Benjamin Lainhart zbudował w 1875 roku pierwszą stałą chatę na zachodnim brzegu jeziora Worth, a około 1910 roku gospodarstwa Lainharta i Wilder były już podzielone na 22 działki. Pola ananasów, zrujnowane przez kubańską konkurencję i choroby, ustąpiły miejsca, gdy pittsburżanin z wyższych sfer Jay Phipps scalił grunty i w latach 1923–1926 sprzedawał działki pod domy w stylu Mediterranean Revival i Mission, nazywając osiedle El Cid na cześć Rodrigo Díaza de Bivar.

Jay Phipps, syn wspólnika Andrew Carnegiego w U.S. Steel, nazwał osiedle imieniem Rodriga Díaza de Bivar (1040–1099), kastylijskiego wodza, który w 1094 r. zdobył Walencję; Maurowie zwali go „Cid”, arabskie słowo oznaczające „pana”. Ulice noszą hiszpańskie nazwy, a domy w stylu Mediterranean Revival i Mission z lat 1923–1926 mijają dziś przechodnie.

Dzielnica rozciąga się między Flamingo Drive, South Flagler Drive, Dyer Road i South Dixie Highway, blisko centrum West Palm Beach i brzegu jeziora Worth. Jej 281 zabytkowych budynków rozmieszczono w siatce ulic, więc poruszanie się pieszo jest łatwe. Belvedere Road i Sunset Road przecinają ten obszar i ułatwiają orientację.

Jeden inwestor kierował wielkoskalowym rozwojem od 1923 do 1926 roku zgodnie ze spójną wizją urbanistyczną. To skoncentrowany okres budowy pod jedną wizją wyjaśnia niezwykłą spójność architektoniczną w całej dzielnicy.