Plaza Dos de Mayo, Plac publiczny w centrum historycznym, Lima, Peru.

Plaza Dos de Mayo to okrągły plac u zbiegu alej Alfonso Ugarte, Colmena i Colonial w Limie. Pośrodku stoi żłobkowana kolumna z szarego kamienia na stopniowanym cokole otoczonym niskim czarnym metalowym ogrodzeniem, z brązowymi postaciami siedzącymi w narożach i skrzydlatą kobiecą figurą trzymającą wieniec na szczycie. Platformę otaczają alejki z czerwonych płytek i trawniki z prostokątnymi kratami.

Plac otwarto w 1799 roku jako Óvalo de la Reina, wytyczony przez wicekróla Ambrosio O'Higginsa przy dawnej bramie Callao. Po bitwie z 2 maja 1866 prezydent Mariano Ignacio Prado zmienił nazwę i ogłosił konkurs, który w 1868 wygrali Edmond Guillaume i Louis-Léon Cugnot, odlewając pomnik w Paryżu. Prace zaczęto 13 maja 1873, a plac otwarto 28 lipca 1874.

Cztery siedzące brązy w narożach cokołu przedstawiają Peru, Boliwię, Chile i Ekwador, członków Poczwórnego Przymierza przeciw Hiszpanii. Warunki konkursu z 1868 r. wymagały czterech posągów tych krajów, a popiersie José Gálveza zastąpiono na szczycie skrzydlatą Wiktorią z wieńcem. Nazwa placu pochodzi od daty bitwy z 1866 r.

Plac leży na skrzyżowaniu alej Alfonso Ugarte, Colmena i Colonial, na południowo-zachodnim skraju strefy buforowej historycznego centrum. Pod placem przebiega tunel drogowy, więc ruch tranzytowy odbywa się pod ziemią. Wraz z pracami z 2024 roku zapowiedziano przejścia dla pieszych łączące plac z Paseo Colón i jirón Paraguay.

Pomnik wykonano w Paryżu według projektu architekta Edmonda Guillaume'a i rzeźbiarza Louis-Léona Cugnot, a następnie przewieziono i zmontowano w Limie w latach 1873–1874. Kosztował 220 000 franków, a transport i ustawienie około 10 000 franków więcej. Skrzydlata figura na szczycie to Wiktoria z wieńcem, która zastąpiła planowane popiersie José Gálveza.