Casa de Fernandini, Budynek dziedzictwa kulturowego w centrum historycznym, Lima, Peru.

Casa de Fernandini to dwupiętrowy budynek narożny przy Jirón Ica 400 w historycznym centrum Limy, z zaokrąglonym narożnikiem i jasnobrzoskwiniową fasadą. Wysokie ciemne drewniane okiennice stoją między białymi zdobionymi listwami i kolumnami, przed czarnym kutym balkonem o motywach zwojów. Parter pomalowano na ciemnoszaroniebiesko; ma łukowe okna za żelaznymi kratami i ciemne łukowe wejście na narożniku, obok którego stoi zielona sygnalizacja świetlna.

Dom został zaprojektowany w 1913 roku przez architekta Claude'a Sahuta w okresie, gdy europejskie style architektoniczne kształtowały budynki mieszkalne w Limie. Reprezentuje punkt przejściowy między tradycyjnymi a nowoczesnymi podejściami projektowymi w peruwiańskiej architekturze z początku dwudziestego wieku.

Dom zbudowano dla przedsiębiorcy górniczego Eulogio Fernandini de la Quintana, jego żony Isoliny Clotet Valdizán i ich rodziny; dziś działa jako dom-muzeum z regularnymi wydarzeniami kulturalnymi. Eklektyczny styl łączy rokokowe rocaille i groteski z secesyjną stolarką, poręczami, kratami okien i drzwi, witrażami oraz lampami z żelaza i szkła.

Dom znajduje się w historycznym centrum niedaleko Teatro Municipal i pełni funkcję muzeum-domu z regularnymi działaniami kulturalnymi i wystawami. Odwiedzający mogą eksplorować wnętrze i oglądać poszczególne salony z ich zdobieniami.

Wielki salon centralny przykrywa latarnia z żelaza i szkła, nazywana w źródłach farola, która oświetla sąsiednie salony. Dom zbudowano w 1913 roku dla przedsiębiorcy górniczego Eulogio Fernandiniego de la Quintana i jego żony Isoliny Clotet Valdizán. Obecnie działa jako dom-muzeum, w którym regularnie odbywają się wydarzenia kulturalne.