Tally-Ho Plantation House, Dom plantacji w stylu neogreckim w Bayou Goula, Luizjana, Stany Zjednoczone

Tally-Ho Plantation House to dom nadzorcy w stylu podwyższonego akadyjskiego cottage'u z wpływami greckiego odrodzenia. Główny dom spłonął w 1945 roku, a obecny budynek został dwukrotnie przesunięty od Missisipi. Wzdłuż bocznej drogi zachowały się stodoła, biuro i chata niewolników.

Zapisy parafii Iberville pokazują, że teren Tally-Ho należał przed 1835 rokiem do Jeana Fleminga, wolnego człowieka koloru; po nim następowali kolejni właściciele. John Dobbins Murrell, właściciel niewolników z Wirginii, kupił plantację cukru w 1848 roku i pozostała ona w jego rodzinie. Główny dom spłonął w 1945 roku, a obecny budynek służył jako dom nadzorcy.

Nazwa Tally Ho pochodzi od polowań na lisy, którymi w Wirginii zajmował się John Dobbins Murrell. Przy bocznej drodze stoją jeszcze stodoła, biuro i chata niewolników — ta ostatnia to rzadki ślad po zniewolonych ludziach pracujących na plantacji cukru.

Dom stoi przy River Road w Bayou Goula, cofnięty od Missisipi po dwóch przeniesieniach. Stodoła, biuro i chata niewolników znajdują się na końcu bocznej drogi, więc trzeba zarezerwować czas na dojście. Posiadłość jest prywatna i nie jest obsługiwanym miejscem dla zwiedzających.

Rzeczne molo plantacji gościło łodzie widowiskowe: The New Sensations, pierwsi wędrowni artyści z Missisipi, zatrzymali się tam w 1878 roku na przedstawienie wodewilowe. Stodoła, biuro i chata niewolników zachowały się na końcu bocznej drogi.