Pitot House, historyczne muzeum domu w Nowym Orleanie, Luizjana, Stany Zjednoczone

Pitot House to XVIII-wieczny kreolski wiejski dom kolonialny przy 1440 Moss Street nad Bayou St. John. Ma dach dwuspadowy z naczółkami i ściany z cegły między słupami pokryte tynkiem. Układ jest amfiladowy, bez korytarzy, z zewnętrznymi schodami; drzwi są naprzeciw siebie dla przewiewu, a galerie na obu poziomach zacieniają ściany.

Don Bartólome Bosque, hiszpański urzędnik kolonialny, zbudował dom w 1799 roku jako wiejską rezydencję nad Bayou St. John; jedno źródło datuje go na 1790 rok i podaje Don Santiago Lorreinsa jako budowniczego. W latach 1805–1810 Madame Rillieux, prababka Edgara Degasa, otoczyła parter murami z miękkiej cegły i dodała południową galerię. James Pitot, czwarty właściciel, mieszkał tu w latach 1810–1819. W 1964 roku Louisiana Landmarks Society uratowało dom przed rozbiórką i przeniosło go o kilka kwartałów.

Dom nosi imię Jamesa Pitota, czwartego właściciela, który mieszkał tu w latach 1810–1819 i był burmistrzem Nowego Orleanu w latach 1804–1805; urodzony we Francji, przed przybyciem w 1796 roku uzyskał amerykańskie obywatelstwo. Wewnątrz jedynym przedmiotem należącym do dawnego mieszkańca jest portret jego córki, Sophie Gabrielle.

Dom stoi przy 1440 Moss Street, kilka metrów od miejsca dawnego mostu nad Bayou St. John. Louisiana Landmarks Society, właściciel budynku i jego siedziba, udostępnia dom i ogród parterowy zwiedzającym; przyległy dziedziniec o powierzchni 10 000 stóp kwadratowych służy przyjęciom i wydarzeniom. Ogród zaprojektowano tak, by oglądać go z górnej galerii.

Pitot House stoi kilka metrów od miejsca dawnego mostu na bayou, gdzie gubernator Claiborne w 1811 roku rozkazał wojsku nie przepuszczać żadnych niewolników podczas powstania German Coast, uznawanego przez część historyków za największy bunt niewolników na ziemi amerykańskiej.