Whitney Plantation Historic District, Muzeum afroamerykańskie w St. John the Baptist Parish, Luizjana, Stany Zjednoczone.

Whitney Plantation to muzeum w pobliżu Wallace w Luizjanie, przy River Road nad rzeką Missisipi, gdzie 81 hektarów (200 akrów) z pierwotnych 610 hektarów (1 500 akrów) zajmuje zespół historyczny. Jego centrum stanowi główny dom w podniesionym stylu francusko-kreolskim, zbudowany około 1790 roku, dwukondygnacyjny budynek z szeroką krytą galerią, kwadratowymi białymi kolumnami, balustradą z listew na obu poziomach i dwiema lukarnami na dachu o łagodnym nachyleniu pokrytym brązowym gontem. Zabudowania gospodarcze obejmują gołębnik, wolno stojącą kuchnię, dom nadzorcy, stajnię dla mułów, dwie chaty niewolników oraz jedyną zachowaną francusko-kreolską stodołę w Ameryce Północnej, również z około 1790 roku.

Niemiecki imigrant Ambroise Heidel założył posiadłość w 1752 roku jako Habitation Haydel i uprawiał indygo. Jego syn Jean-Jacques około 1800 roku przestawił ją na uprawę trzciny cukrowej, a pod rządami Marie Azélie Haydel stała się jedną z najbardziej dochodowych plantacji cukru w Luizjanie. Sprzedana w 1866 roku Bradishowi Johnsonowi, została przemianowana na Whitney na cześć jego córki. Uprawę zakończono w 1975 roku, a w 2014 roku miejsce otwarto jako muzeum niewolnictwa.

Muzeum opowiada historię z perspektywy zniewolonych, a nie właścicieli. Na terenie znajdują się miejsca pamięci poświęcone ponad 100 tysiącom mężczyzn, kobiet i dzieci zniewolonych w Luizjanie oraz naturalnej wielkości rzeźby dzieci zamówione przez założyciela Johna Cummingsa, przedstawiające osoby urodzone w niewoli przed wojną secesyjną.

Zwiedzający mogą eksplorować teren samodzielnie lub z 90-minutowym przewodnikiem audio, dostępnym od 9:30 do 16:30. Muzeum jest zamknięte we wtorki, a zwiedzający powinni zaplanować czas na spacer po terenach zewnętrznych.

Wywiady Federal Writers Project z lat trzydziestych XX wieku zachowują bezpośrednie świadectwa ostatnich osób, które doświadczyły niewolnictwa w tym miejscu. Te nagrania oferują rzadką szansę usłyszenia głosów ocalałych.