Laura Plantation

Laura Plantation to historyczne miejsce w St. James Parish w Luizjanie, obejmujące główny dom w stylu kreolskim, sześć zachowanych chat, w których mieszkali zniewoleni ludzie, oraz kilka budynków pomocniczych na terenie w pobliżu rzeki Mississippi. Budowle stoją na ziemi niegdyś wykorzystywanej do produkcji cukru i teraz dają wgląd w codzienne życie i warunki pracy na kreolskiej plantacji.

Guillaume Duparc założył posiadłość w 1804 roku po złożeniu petycji do Thomasa Jeffersona o prawa do ziemi podczas zakupu Luizjany i zbudował główny dom między 1804 a 1805 rokiem. Późniejsze pokolenia kontynuowały prowadzenie produkcji cukru, aż zmiany gospodarcze pod koniec XIX wieku zmusiły rodzinę do sprzedaży.

Nazwa pochodzi od Laury Locoul Gore, która odziedziczyła zarządzanie i której wspomnienia rejestrują życie kilku pokoleń rodzinnych. Wycieczki wykorzystują te osobiste relacje, aby wyjaśnić, jak rodziny kreolskie organizowały swoje operacje cukrowe i jak żyli zniewoleni ludzie w tych warunkach.

Zwiedzający eksplorują teren poprzez wycieczki z przewodnikiem, które obejmują odrestaurowany główny dom, pomieszczenia, w których mieszkali zniewoleni ludzie, oraz ogrody. Wycieczki trwają zazwyczaj około półtorej godziny i odbywają się codziennie, zaleca się wygodne obuwie, ponieważ część wycieczki odbywa się na zewnątrz.

Uczony Alcée Fortier zebrał na terenie w latach 70. XIX wieku kreolskie wersje opowieści o Bracie Króliku, opowiadane przez dawniej zniewolone osoby. Te tradycje ustne dostarczyły wczesnych udokumentowanych przykładów folkloru afroamerykańskiego w Luizjanie i później wpłynęły na szersze rozpowszechnienie tych opowieści w literaturze amerykańskiej.