Potrero Chico, Obszar wspinaczkowy na wapieniu w Hidalgo, Meksyk

Potrero Chico to miejsce wspinaczki ze sportem liniowym z ponad 600 trasami w formacji okrężnej ścian wapiennych, które wznoszą się nad krajobrazem pustyni. Trasy różnią się stopniem trudności i długością, od jedno-asekuracyjnych wspinaczek do wieloasekuracyjnych podejść trwających kilka godzin.

Wspinaczka sportowa zaczęła się tu w latach 60. XX wieku za sprawą wspinaczy z Nuevo León stosujących techniki klasyczne. W latach 90. Jeff Jackson, Kevin Gallagher i Alex Catlin z Austin w Teksasie otworzyli drogi, a w latach 2000. kontynuowali to Ed Wright i Dane Bass. Ściany mają dziś ponad 600 dróg, w tym Timewave Zero, drugą najdłuższą drogę sportową w Ameryce Północnej.

Nazwa El Potrero Chico oznacza „małe pastwisko”, a ziemia wokół kanionu nadal służy społeczności Hidalgo jako wypas. Wspinacze z Austin i Kolorado, którzy w latach 90. otwierali drogi, starali się nawiązać kontakt z mieszkańcami, choć według źródeł pozostaje tu wiele do zrobienia. Przy wejściu do kanionu skupiają się drogi z ringami, a wnętrze doliny służy do jazdy na rowerze górskim i wędrówek.

Trasy wspinaczkowe znajdują się w kanionie przy wejściu do doliny, a wnętrze to górski teren do jazdy na rowerze górskim i wędrówek. Obszar ma w kilku miejscach punkty asekuracyjne do highline i usługi turystyczne. Skała jest zwykle ostra, a najczęściej uczęszczane trasy mogą być gładkie.

Kształt kanionu zawdzięcza się kopule solnej, która ponad 200 milionów lat temu ustawiła warstwy wapienia niemal pionowo; później przelewająca się woda wycięła przełom. Wspinacze widzą te nachylone warstwy w ścianach. Droga sportowa Timewave Zero, 23 wyciągi i ponad 600 metrów, jest drugą najdłuższą w Ameryce Północnej.