Pico de Orizaba, Wulkan między Veracruz i Puebla, Meksyk.
Citlaltepetl to stratowulkan położony pomiędzy stanami Veracruz i Puebla w Meksyku, sięgający 5636 metrów nad poziomem morza. Zbudowany z warstw andezytu tworzy najwyższy punkt kraju i jest trzecim najwyższym szczytem Ameryki Północnej, wyróżniając się stożkowym kształtem i całoroczną pokrywą śnieżną na górnych zboczach.
Przedhiszpańska nazwa wulkanu brzmiała Poyauhtecatl, „ten, który barwi lub rozświetla”, nadana przez Tlaxcalteków dla pamięci ich utraconej ojczyzny. W epoce kolonialnej znany był jako Cerro de San Andrés, od miejscowości San Andrés Chalchicomula (dziś Ciudad Serdán) u jego stóp. Jego ostatnia erupcja miała miejsce w XIX wieku; jest uśpiony, ale nie wygasły.
Nazwa Citlaltépetl pochodzi z nahuatl: citlalli (gwiazda) i tepētl (góra), ale mówiący po nahuatl w okolicach Orizaby nazywają go Istaktepetl, „biała góra”. Z Coscomatepec jesienią i zimą widać planetę Wenus zachodzącą nad kraterem, co wyjaśnia nazwę gwiazdy i miejscową legendę o Quetzalcóatlu.
Warunki wspinaczkowe są najkorzystniejsze między październikiem a kwietniem, kiedy wzorce pogodowe stabilizują się, a północno-zachodnia ściana zapewnia najbardziej stopniową trasę do wejść. Odwiedzający powinni zaplanować kilka dni na dostosowanie do wysokości, a zatrudnienie doświadczonych przewodników jest zdecydowanie zalecane ze względu na nawigację po lodowcach i szybko zmieniające się warunki górskie.
Krater jest eliptyczny, ma około 478 m na 410 m i 300 m głębokości, a śnieg na szczycie widać ze statków zbliżających się do Veracruz, około 110 km dalej, gdzie promienie świtu padają na wierzchołek, gdy port pozostaje w cieniu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 377 współtwórców z całego świata.