Teotón, Stanowisko archeologiczne na wzgórzu w Puebla, Meksyk.

Teotón to wzgórze na wschodnich zboczach wulkanu Popocatépetl, w gminie San Nicolás de los Ranchos (Puebla), którego szczyt kryje mezomaerykańską podstawę piramidy, dziś nieczytelną jako taka. Krótkie podejście prowadzi do schodów i niewielkiej kapliczki na szczycie, obok której stoją antena mikrofalowa i znak geodezyjny. Rzeka Atlanepantla i jej głęboki wąwóz ograniczają wzgórze z północnego zachodu na południowy wschód.

Wzgórze powstało z lawiny gruzowej Mayorazgo, gdy około 36 tys. lat temu zawalił się starszy stożek Pies wulkanu Iztaccíhuatl. W czasach prehiszpańskich okolica Teotón służyła czci „Gran Dios”, od którego proszono o obfite deszcze; we wzgórzu kryje się piramidalna podstawa, dziś nierozpoznawana jako taka.

Nazwa Teotón pochodzi z języka nahuatl i oznacza „bożka”. W czasach przedhiszpańskich wzgórze służyło do czczenia „Wielkiego Boga”, którego proszono o obfity sezon deszczowy. Tradycja ta przetrwała w Fiesta del Cerro, synkretycznym święcie obchodzonym co roku w czerwcu, na początku pory deszczowej.

Wierzchołek wzgórza jest dostępny pieszo, chociaż niektóre ścieżki są strome i wymagają solidnych butów turystycznych. Lepiej przybyć wcześnie rano, aby uniknąć upału i zbadać ruiny przy lepszej widoczności.

Niektóre teorie głoszą, że prosta linia poprowadzona od Teotónu do Wielkiej Piramidy w Choluli przechodzi dokładnie nad kraterem wzgórza Tecajete. Śmielsza hipoteza czyni z Teotónu rodzaj axis mundi, wierzchołek ogromnego równoległoboku utworzonego z Cholulą, Popocatépetl, wzgórzem Apatlaco i wzgórzem Montero w gminie Coronango.