Parque nacional Volcán Mombacho, Park narodowy i rezerwat przyrody w departamencie Granada, Nikaragua.

Volcán Mombacho wznosi się około 10 km na południowy wschód od Granady; jego dolne i środkowe zbocza pokrywa gęsta zielona roślinność, a górną prawą ścianę przecinają niemal pionowe smugi czerwonobrązowej skały. Szczyt ma trzy wypełnione roślinnością kratery, największy jest głęboki i otwarty na południe, i ginie w szarobiałej warstwie chmur. Na szczycie wytyczono około 1500 metrów ścieżek, do których prowadzi stroma droga kończąca się na 1200 m.

Mombacho ma około dwóch milionów lat. Ściany krateru mają jednolitą fakturę, co sugeruje, że stożek powstał z popiołów, a nie z potoków lawy. Wulkan ma trzy wypełnione roślinnością kratery, największy na szczycie, głęboki i otwarty ku południu. Jedynym znanym wydarzeniem historycznym jest osunięcie ziemi w 1570 roku, które zniszczyło niewielką indiańską osadę liczącą około 400 mieszkańców na południowym zboczu.

Fundación Cocibolca, grupa ochrony przyrody, zarządza rezerwatem, a jej pracownicy znają lokalne legendy: źródlaną wodę o magicznej mocy, myśliwego, który traci trop rannego zwierzęcia, oraz staruszkę w białej sukni strzegącą lasu, znikającą we mgle. Wschodnia część parku pozostaje niezbadana.

Na szczyt prowadzi stroma droga od wejścia do rezerwatu u podnóża wulkanu: ciężarówka wjeżdża cztery razy dziennie, a prywatne pojazdy muszą być 4x4, z kierowcą obytym z podjazdami. Trwający 20–30 minut przejazd kończy się na wysokości 1200 m, gdzie temperatura wyraźnie spada, wilgotność jest wysoka, a wiatr stały, więc warto zabrać sweter. Na szczycie wytyczono około 1500 m ścieżek.

Salamandra z Mombacho (Bolitoglossa mombachoensis) została opisana w 1999 roku przez Günthera Köhlera i McCraniego i znana jest wyłącznie z lasu chmurnego tego wulkanu. Park chroni też storczyk Maxillaria mombachoensis i motyla Napeogenes tolossa mombachoensis, występujące tylko tutaj.