Santa Cruz Catholic Church, Kościół katolicki w Tucson, Stany Zjednoczone

Kościół Santa Cruz Catholic to wydłużona prostokątna bazylika zaprojektowana przez biskupa Henry'ego Granjona w stylu hiszpańskiego renesansu kolonialnego z islamskimi niuansami, w tym wieżą dzwonną przypominającą minaret. Jego ściany pokryte są białą farbą i tynkiem, a attyka z ozdobnymi otworami i barokowymi sterczynami otacza dach. Prostokątny świetlik po zachodniej stronie oświetla ołtarz, a ciągły chór nad wschodnim wejściem kompresuje wejście, zanim otworzy się ono na wysoką nawę.

Biskup Henry Granjon zaprojektował kościół, zbudowany w latach 1916–1918 przez Manuela G. Floresa. 11 listopada 1918 roku Granjon, usłyszawszy o kapitulacji Niemiec, pobiegł do wieży i po raz pierwszy zadzwonił dzwonami, ogłaszając Dzień Rozejmu. Kościół poświęcono w lutym 1919 roku. W listopadzie 1924 roku strajkujący meksykańscy górnicy miedzi zdetonowali dynamit wewnątrz, uszkadzając wiązary i wysadzając drzwi wejściowe; naprawione wiązary nadal ograniczają korzystanie z chóru.

Nazwa Santa Cruz oznacza po hiszpańsku „Święty Krzyż”. Kościół został poświęcony w lutym 1919 r., kilka miesięcy po tym, jak jego dzwony po raz pierwszy zadzwoniły 11 listopada 1918 r., gdy biskup Henry Granjon wszedł na wieżę, aby ogłosić zawieszenie broni. Budynek ma wydłużony prostokątny plan bazyliki z Convento wokół dziedzińca.

Kościół stoi przy 1220 S. Sixth Avenue, w pobliżu rzeki Santa Cruz, na południe od centrum Tucson. To czynna parafia, więc wizyty trzeba dopasować do godzin mszy. Chór nad wejściem może pomieścić tylko ograniczoną liczbę osób naraz — ograniczenie utrzymane od wybuchu dynamitu w 1924 r., który uszkodził więźbę dachową.

Kościół jest największym znanym budynkiem z adobe w Arizonie i jedynym zachowanym dużym budynkiem publicznym tego stanu wzniesionym z adobe. Jego cegły wyprodukowano w rezerwacie Indian Tohono O'odham i ułożono bez stabilizacji, bez asfaltu ani cementu dodawanych do współczesnego adobe. Budynek wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych w 1994 roku.