Switzer Canyon, Kanion między North Park i South Park w San Diego, Kalifornia.

Switzer Canyon to kanion porośnięty nadbrzeżną roślinnością zaroślową na wschód od Balboa Park, wyznaczający granicę między North Park i South Park. Dnem biegną dwa szlaki piesze dostępne z trzech punktów startowych, a od 1957 roku przecina go nasyp z gruntu dowiezionego z Nile Street w North Park, dzielący kanion na dwie części; łączy je tylko tunel odwadniający. Uboga gleba nasypu pozwala rosnąć niewielu roślinom.

Obszar otrzymał nazwę od E.D. Switzera, który w 1869 roku założył majątek o powierzchni pięciu akrów na dolnym końcu kanionu. To miejsce odegrało kluczową rolę podczas epidemii ospy w 1887 roku, kiedy stało się obozem izolacyjnym.

Kanion łączy dzielnice San Diego przez przyrodę, ze ścieżkami przebiegającymi przez rodzimy gaj i zielone przestrzenie, które mieszkańcy używają do poruszania się między różnymi częściami miasta. Odwiedzający widzą, jak ludzie dbają o te miejsca i utrzymują je jako wspólne przestrzenie wspólnoty.

Switzer Canyon ma dwa szlaki piesze i trzy punkty startowe, zarządzane przez wydział parków miasta San Diego. Grobla przy 30th Street dzieli kanion na wschodnią i zachodnią połowę, połączone tylko tunelem odwadniającym, więc warto wybrać stronę przed wyruszeniem. Dno kanionu jest nierówne, a na nasypowej ziemi grobli rośnie niewiele roślin.

Od lipca 1888 roku Park Belt Motor Line przejeżdżała przez kanion trzy razy dziennie w kierunku nowego osiedla Steiner, Klauber, Choate and Castle Addition, dzisiejszego City Heights. Ten „pociąg” był w rzeczywistości tramwajem parowym z doczepionym z tyłu wagonem konnym.