San Diego Natural History Museum, Muzeum historii naturalnej w Balboa Park, San Diego, Stany Zjednoczone.

Muzeum Historii Naturalnej San Diego to biały, tynkowany budynek przy East Prado w Balboa Park, zaprojektowany przez Williama Templetona Johnsona i otwarty w 1933 roku. Niższa lewa część nosi napis „NATURAL HISTORY MUSEUM”; po jej prawej wznoszą się wąska wieża z płaskim dachem, wyższy blok środkowy z sześcioma wysokimi, zakratowanymi oknami łukowymi oraz prawe skrzydło. Żółte i niebieskie kafelki znaczą rząd łuków pod balustradą, a budynek nie ma dachu z dachówek.

San Diego Society of Natural History założono 9 października 1874 roku; jej twórcami byli George W. Barnes, Daniel Cleveland, Charles Coleman, E. W. Hendrick i O. N. Sanford. W 1917 roku towarzystwo zapłaciło 500 dolarów za pusty Nevada State Building z wystawy Panama-California i otworzyło tam muzeum, którego pierwszym dyrektorem został Frank Stephens. Architekt William Templeton Johnson zaprojektował stały budynek w Balboa Park, sfinansowany darowizną 125 000 dolarów od Ellen Browning Scripps; poświęcono go 14 stycznia 1933 roku, a w kwietniu 2001 roku otwarto rozbudowę podwajającą powierzchnię wystawową.

Muzeum współpracuje ze społecznościami rdzennych mieszkańców w celu dokumentowania i zachowania tradycyjnej wiedzy ekologicznej regionu. Te partnerstwa pomagają odwiedzającym zrozumieć, jak ludzie żyli w związku ze swoim naturalnym środowiskiem.

Muzeum znajduje się w parku Balboa i jest łatwo dostępne, z obfitym parkowaniem w pobliżu wejścia. Wystawy są rozproszone na kilku piętrach, dlatego odwiedzający powinni nosić wygodne buty i zaplanować wystarczająco dużo czasu na zwiedzanie.

Muzeum przechowuje wahadło Foucaulta, które demonstruje rotację Ziemi poprzez jego ruch na oznaczonej platformie. Ten eksperyment fizyczny pozwala odwiedzającym bezpośrednio obserwować fundamentalne zjawisko nauk planetarnych.