RMS Queen Mary, Statek-muzeum w Long Beach, Stany Zjednoczone

RMS Queen Mary to wycofany z eksploatacji brytyjski liniowiec, zwodowany w 1934 roku w Clydebank i mierzący 310,7 m (1019,4 stopy) długości całkowitej, obecnie trwale zacumowany w Long Beach jako hotel, muzeum i przestrzeń konferencyjna. Czarny kadłub nosi nazwę białymi literami na dziobie, ma beżowy maszt dziobowy, trzy kominy z pomarańczowo-czerwoną podstawą i czarnym szczytem oraz rzędy prostokątnych okien w białej nadbudowie. Wnętrze trzy kondygnacje wysokiej jadalni głównej klasy kabinowej wyłożono drewnem; stoją tam okrągłe stoły z białymi obrusami, krzesła z czerwonym obiciem na zielono-czerwono-złotym dywanie oraz podwyższona scena z ciemnymi kotarami.

Budowę rozpoczęto w grudniu 1930 roku w stoczni John Brown & Company w Clydebank jako kadłub numer 534, przerwano w grudniu 1931 roku z powodu wielkiego kryzysu i wznowiono w kwietniu 1934 roku dzięki pożyczce państwowej uzależnionej od fuzji Cunard z White Star Line. Wodowanie odbyło się 26 września 1934 roku, a 27 maja 1936 roku statek wypłynął z Southamptonu w dziewiczy rejs. W sierpniu 1936 roku zdobył Błękitną Wstęgę, w 1937 roku stracił ją na rzecz Normandie i odzyskał w 1938 roku, utrzymując do 1952 roku. Od marca 1940 roku, pomalowany na szaro, służył jako transportowiec wojska i podczas jednego rejsu w 1943 roku przewiózł ponad 16 600 osób. Wycofany w 1967 roku, został kupiony przez miasto Long Beach i udostępniony publiczności w 1971 roku.

Nazwa pochodzi od króla Jerzego V: Cunard zamierzał nazwać statek Victoria, lecz poproszony o nadanie mu imienia „największej królowej” Brytanii zaproponował swoją żonę, Mary. Wnętrza urządzono w stylu art déco, a jadalnia klasy kabinowej zajmowała trzy poziomy, rozdzielone szerokimi kolumnami.

Pokłady i wnętrza można zwiedzać podczas spacerów z przewodnikiem lub samodzielnie, przy czym niektóre obszary wymagają schodów prowadzących w górę. Kabiny są dostępne na nocleg, a kilka restauracji oferuje posiłki z widokiem na port.

Mostek nawigacyjny zachowuje oryginalne przyrządy sterowe i mosiężne telegrafy, które niegdyś przekazywały rozkazy do maszynowni. Urządzenia te wciąż pokazują ręczną pracę i mechanikę stosowaną przed nawigacją cyfrową.