Lihiwai, zabytkowy dom na Hawajach, Stany Zjednoczone

Lihiwai to 40-pokojowy dom w Honolulu, zaprojektowany przez Bertrama Grosvenora Goodhue'a i Hardiego Phillipa i zbudowany w latach 1927–29 w stylach Mission Revival i Mediterranean Revival. Pomieszczenia służby mają sufity o wysokości 2,7 m wobec 3,4 m w pozostałej części domu, a małe pokoje służyły do układania kwiatów i przechowywania bagażu. Winda, główne schody i schody służbowe łączą piwnicę z wyższymi kondygnacjami.

Dom został zaprojektowany pod koniec lat dwudziestych XX wieku przez architektów Bertrama Goodhue'a i Hardie Phillipa dla George'a R. Cartera, gubernatora Hawaii. Po jego śmierci w latach trzydziestych pani Carter zarządzała posiadłością aż do jej sprzedaży w 1946 roku, kiedy większość gruntu została podzielona na mniejsze działki mieszkaniowe.

Lihiwai zbudowano dla gubernatora terytorialnego George'a R. Cartera i jego żony Helen Strong Carter, spadkobierczyni Eastman Kodak. Jej wpływ widać w rozplanowaniu: damska toaleta jest znacznie większa niż męska palarnia. Dom liczył czterdzieści pokoi, a 45 służących zajmowało się budynkiem i jego 10 akrami terenu, 35 z nich na zewnątrz.

Lihiwai to prywatna rezydencja, nie miejsce udostępnione do zwiedzania, więc dom i pozostałą część terenu widać tylko z zewnątrz. Posiadłość leży w Honolulu, odsunięta od drogi; większość pierwotnych 10 akrów podzielono na działki po 1946 roku, dlatego widoczna nieruchomość jest znacznie mniejsza niż majątek Carterów. Warto wypatrywać detali w stylach Mission Revival i Mediterranean Revival na elewacji.

Podczas II wojny światowej dom był wykorzystywany przez personel wojskowy jako obekt do wypoczynku i relaksu, co stanowiło niezwykłe odejście od jego pierwotnego przeznaczenia. To czasowe przekształcenie pokazuje, jak nawet prywatne posiadłości zostały zaangażowane w służbę narodowi podczas wojny.