Punchbowl Crater, Wygasły stożek wulkaniczny w Honolulu, Stany Zjednoczone

Krater Punchbowl to wygasły wulkaniczny stożek tufowy nad centrum Honolulu, którego krawędź sięga 75 m. Krater powstał 75 000–100 000 lat temu, gdy lawa wydobyła się przez szczeliny w starych rafach koralowych. W trawiastej misie rzędy płaskich, jasnoszarych znaczników National Memorial Cemetery of the Pacific układają się w łuki i proste linie pod zalesionym grzbietem, z krętą ścieżką i pojedynczym cienkim słupkiem wśród grobów.

Krater Punchbowl powstał 75 000–100 000 lat temu, gdy lawa została wyrzucona przez szczeliny w starych rafach koralowych podczas serii wulkanicznej Honolulu, prawdopodobnie w jednej erupcji. Pod koniec lat 1890. proponowano cmentarz, ale odrzucono go z obawy o skażenie wody; Kongres zatwierdził cmentarz narodowy w 1943 r., a budowę rozpoczęto w lutym 1948 r., gdy polegli z Guamu czekali na pochówek.

Hawajska nazwa Pūowaina jest zwykle tłumaczona jako „wzgórze ofiary”, nawiązując do użytku jako ołtarza, na którym składano ofiary z ludzi i zabijano łamiących tabu. Za panowania Kamehamehy Wielkiego na krawędzi krateru stały dwie armaty, oddające salut przybywającym dostojnikom. Od 1949 roku w kraterze znajduje się National Memorial Cemetery of the Pacific, największy cmentarz wojskowy Hawajów, gdzie pochowano prawie 37 000 amerykańskich żołnierzy.

Zwiedzający docierają na miejsce krętą drogą dojazdową otwartą codziennie, która zapewnia parking wewnątrz ścian krateru. Teren ma utrzymane trawniki i utwardzone ścieżki dostępne dla wózków inwalidzkich.

Kaplica w centrum cmentarza pokazuje mozaikową mapę ścienną przedstawiającą operacje wojskowe na Pacyfiku. Zewnętrzne ściany miejsca zawierają wygrawerowane nazwiska prawie 30.000 zaginionych żołnierzy, których szczątki nigdy nie zostały odnalezione.