Lord Howe Island Marine Park, Park morski w Nowej Południowej Walii, Australia

Park morski wokół wyspy chroni najbardziej południowy system raf koralowych na Ziemi, rozciągający się na około 5 kilometrów od brzegu. Oferuje działania takie jak nurkowanie z rurką, nurkowanie na około 50 różnych stanowiskach i wycieczki łodzią z przezroczystym dnem do obserwacji życia morskiego.

Park ustanowiono 26 lutego 1999 roku na mocy NSW Marine Parks Act z 1997 roku; obejmuje wody do trzech mil morskich od wyspy, około 465 km2. Plan strefowania wszedł w życie 1 grudnia 2004 roku, po konsultacjach społecznych w 2001 i 2003 roku. Wody od 3 do 12 mil morskich stały się federalnym parkiem morskim 21 czerwca 2000 roku.

Wody parku kryją morskie dziedzictwo kulturowe uznane obok walorów przyrodniczych przy jego utworzeniu. Połowy reguluje podział na strefy: 73,2% parku to strefa ochrony siedlisk, otwarta na połowy czarterowe i rekreacyjne, ale nie na kłusownictwo podwodne, a siedem stref sanktuaryjnych na 26,8% wyklucza połowy i kotwiczenie. Strefa specjalnego przeznaczenia o powierzchni 1,7 ha pozwala na ograniczone dokarmianie ryb.

Park obejmuje wody w promieniu trzech mil morskich od wyspy: 73,2 % to strefy ochrony siedlisk, gdzie dozwolone jest większość połowów, ale nie kłusownictwo podwodne, a 26,8 % to siedem stref sanktuarium, w których obowiązuje zakaz połowów i kotwiczenia. Liczba odwiedzających na wyspie jest ograniczona, więc pobyt trzeba zorganizować przed podróżą. Na wyspie bywa wietrznie; najsilniejsze wiatry nasycone solą z południowego wschodu i północnego wschodu wieją pod koniec zimy i wiosną.

Wyspa leży na południowym skraju formacji raf koralowych i podlega wpływom zarówno tropikalnym, jak i umiarkowanym. Płyta tektoniczna australijska przesuwa ją na północ o 5–6 cm rocznie. Biała skała osadowa zwana kalcarenitem, powstała przez scementowanie wapiennych glonów, fragmentów koralowców i piasku, buduje środkową i północną część wyspy i miejscami występuje pod poziomem morza.