Wielka Rafa Koralowa, System raf koralowych w Morzu Koralowym, Queensland, Australia

Wielka Rafa Koralowa to łańcuch ponad 2900 pojedynczych raf i około 900 wysp, ciągnący się przez ponad 2300 kilometrów wzdłuż wybrzeża Queensland w Morzu Koralowym. Leży od 30 do 250 kilometrów od brzegu, oddzielona od lądu laguną o głębokości 50–100 metrów, a jej zewnętrzna krawędź opada ku stokowi kontynentalnemu.

Kolonie koralowe zaczęły się formować po ostatniej epoce lodowcowej, gdy podnoszące się morza pokryły szelf kontynentalny, tworząc odpowiednie warunki do wzrostu rafy. Europejska świadomość wzrosła po tym, jak kapitan Cook osiadł tu na mieliźnie w 1770 roku, co doprowadziło do stuleci map nawigacyjnych i ekspedycji naukowych dokumentujących skalę systemu.

Ludy aborygeńskie i Cieśniny Torresa utrzymują głębokie związki z rafą poprzez tradycyjne praktyki połowowe, szlaki nawigacyjne i historie stworzenia, które postrzegają środowisko morskie jako żywego przodka. Miasta nadbrzeżne polegają na turystyce opartej na rafie jako głównym źródle zatrudnienia, a wiele rodzin przekazuje swoją wiedzę o bezpiecznych miejscach nurkowych i sezonowych wzorcach życia morskiego z pokolenia na pokolenie.

Rafa leży od 30 do 250 kilometrów od brzegu, więc dostęp odbywa się łodzią lub helikopterem z Cairns, Port Douglas, Townsville lub Gladstone. Sezon cyklonów trwa od października do marca, a najintensywniejsze opady występują w lutym i marcu; suchsze miesiące od marca do października przynoszą czystszą wodę. Rafa leży w całości w strefie tropikalnej.

HMS Endeavour Jamesa Cooka osiadł na mieliźnie na południe od dzisiejszego Cooktown 11 czerwca 1770 roku i wymagał siedmiu tygodni naprawy. Matthew Flinders nazwał rafę w 1802 roku, używając określenia „barrier reef” na każdą rafę, która nie pozwala żaglowcowi lub falom otwartego morza dotrzeć do brzegu.