Lady Elliot Island Light, Zabytkowa latarnia morska w Burnett Heads, Australia

Lady Elliot Island Light to okrągła, stożkowa wieża o drewnianej konstrukcji pokrytej ocynkowanymi blachami z kutego żelaza o grubości około 2,5 mm, pomalowana na biało, z czerwoną kopułą latarni. Stoi po zachodniej stronie wyspy Lady Elliot, najbardziej wysuniętej na południe koralowej wysepki Wielkiej Rafy Koralowej. W pobliżu znajduje się nowoczesna kwadratowa stalowa wieża kratownicowa z białą kabiną z włókna szklanego, która jest aktywnym światłem.

Latarnia na wyspie Lady Elliot została zbudowana w 1873 roku przez braci Johna i Jacoba Rooneyów z Maryborough za 749 funtów; była trzecią latarnią w Queensland od 1859 roku. Od 1866 roku tymczasowe światło na maszcie służyło spółce wydobywającej guano. W 1923 roku moc światła wzrosła do 23 000 cd, a w 1928 do 85 000 cd; w 1953 roku latarnię zelektryfikowano, w 1982 zautomatyzowano, a 19 października 1988 opuścili ją latarnicy. Zasadzone w 1969 roku kazuaryny zasłoniły światło i w 1995 roku latarnię wyłączono.

Wyspa nosi imię Lady Elliot, żony gubernatora Hugh Elliota, a latarnia wiąże się z wydobyciem guana rozpoczętym w 1863 roku, które ogołociło koralową wysepkę z roślinności. Kozy sprowadzone na mięso i mleko zjadły resztę, aż obsługa latarni zastrzeliła stado w 1969 roku; potem nasadzenia przywróciły drzewa.

Oryginalna wieża z 1873 roku stoi po zachodniej stronie Lady Elliot Island, koralowej wysepki 46 mil morskich na północny wschód od Bundaberg, dostępnej lekkim samolotem lub łodzią. Czynne światło znajduje się teraz w pobliskiej kwadratowej stalowej wieży kratownicowej zwieńczonej białą kabiną z włókna szklanego, więc szukaj obu budowli. Stara wieża zachowała niemal pierwotną formę: biały stożek obłożony żelazem, czerwona kopuła latarni i mały przedsionek wejściowy z dachem pulpitowym.

Czynne światło to kwadratowa stalowa wieża kratownicowa zwieńczona białą kabiną z włókna szklanego, stojąca obok latarni z 1873 r. Wysyła biały błysk co 7,5 sekundy, widoczny z 20 mil morskich, i ma racon nadający „B” na wysokości ogniskowej 17 stóp (5,2 m).