Golden Gate Mining and Town Complex, Zabytkowy kompleks górniczy w Croydon, Australia

Kompleks górniczo-miejski Golden Gate leży przy Normanton Road (Gulf Developmental Road) na północny zachód od Croydon i obejmuje żyłę Golden Gate, eksploatowaną na długości 2,5 kilometra, rozplanowane w 1893 roku miasto, cmentarz Golden Gate oraz baterię i zakład cyjanizacji Croydon Consols. Szyby, miejsca po maszynach wyciągowych i pompowych oraz pozostałości osady dokumentują wydobycie kwarcu w latach 1886–1922.

Żyłę Golden Gate po raz pierwszy eksploatowano w 1886 roku, ale porzucono w 1887; prace wznowiono w 1891, a wydobycie trwało do spadku w 1915 roku. Miasteczko wytyczono w 1893 roku, choć budynki powstały wcześniej, a jego ludność malała aż do opuszczenia w 1922 roku. Żyła dała 483 000 uncji złota w latach 1886–1911, ponad jedną trzecią całego pola Croydon.

Cmentarz z dziewiętnastu grobami odzwierciedla, jak ludzie żyli w tym odległym regionie wydobywania złota w północnym Queensland. Miejsce pochówku pokazuje rzeczywistą ludzką cenę dążenia do bogactwa w tak izolowanym miejscu.

Kompleks ciągnie się wzdłuż Normanton Road (Gulf Developmental Road), około 8 km na północny zachód od Croydon; wśród pozostałości są szyby kopalniane, bateria i zakład cyjanowania Croydon Consols oraz cmentarz Golden Gate. Teren jest nierówny i nieutwardzony, więc potrzebne są mocne buty i woda; dziewiętnaście grobów na cmentarzu jest najłatwiej dostępnym elementem.

James Rogers, Irlandczyk, który w 1889 roku przybył do Croydon z Charters Towers i później był burmistrzem, posiadał i rozwijał kilka kopalń na żyłe Golden Gate. Rządowa dotacja na głębokie wiercenia uzyskana w 1894 roku przyniosła efekt w 1896 roku, gdy na głębokości 120 stóp natrafiono na 3800 uncji złota. Następnie kopalnię kupiła spółka angielska, a Rogers zachował jedną piątą akcji.