Lota House, Zabytkowa posiadłość w Lota, Australia.

Lota House to dwukondygnacyjna willa z otynkowanej cegły, rozpoczęta w latach 1865–66 przy 162 Oceana Terrace w Lota. Wejście skierowane jest na południe, a główne pomieszczenia wychodzą na zatokę Moreton na wschodzie; mleczarnia przecina werandy parteru w południowo-zachodnim narożniku. Oddzielna kuchnia i pomieszczenia służby były połączone krytym przejściem, a w 1908 roku z tyłu dodano dwukondygnacyjne skrzydło drewniane.

Najstarsza część Lota House, dwukondygnacyjna rezydencja z tynkowanej cegły, powstała w latach 1865–66 dla irlandzkiego osadnika Williama Ducketta White'a i jego żony Jane na około 240 akrach. Ich wnuk Duckett White kupił ją w 1908 roku i zlecił architektowi Claude'owi Williamowi Chambersowi drewniane rozbudowy, w tym salę bilardową i skrzydło gospodarcze. W 1957 roku Edwin Marsden Tooth zapisał 500 000 funtów Kościołowi anglikańskiemu, który kupił dom od Kathleen Mylne i otworzył w nim Edwin Marsden Tooth Memorial Home.

Nazwa Lota pochodzi od posiadłości Williama Ducketta White'a, której rodzina zachowała własność do 1913 roku, gdy kupił ją Graham Ernest Mylne; jego wdowa Kathleen sprzedała ją Kościołowi anglikańskiemu w 1957 roku. Zapisa w wysokości 500 000 funtów od Edwina Marsdena Tootha sfinansowała dom opieki, a budynek nadal znany jest jako Edwin Marsden Tooth Memorial Home.

Dom stoi przy 162 Oceana Terrace, do którego prowadzi podjazd obsadzony sosnami posadzonymi około 1911 roku, gdy majątek podzielono na działki. Resztki lasu eukaliptusowego na południowo-wschodniej i południowo-zachodniej granicy ciągną się nad klifem powyżej The Esplanade i objęte są zarządzeniem ochronnym Brisbane City Council. Po 1911 roku teren zmniejszono do niespełna 10 akrów.

Pozostały las eukaliptusowy na południowo-wschodnim i południowo-zachodnim obrzeżu posiadłości towarzyszy Lota House od początków majątku i rozciąga się nad klifem wzdłuż The Esplanade. Ze względu na wysoką wartość biologiczną i krajobrazową wpisano go w latach 80. i 90. XX wieku do Brisbane Conservation Atlas, a w 1992 r. objęto go Vegetation Protection Order Rady Miasta Brisbane.