Graceville Uniting Church, Kościół metodystów w Graceville, Australia.

Graceville Uniting Church to wpisany do rejestru zabytków dawny kompleks kościelny przy 215 Oxley Road w Graceville w Queensland, składający się z trzech budynków zaprojektowanych przez Waltera Taylora: sali kościelnej z 1917 r., dawnego kościoła z 1930 r. i sali pamiątkowej z 1951 r. Dawny kościół ma plan krzyżowy, jest zbudowany z prefabrykowanego betonu z 33 zewnętrznymi przyporami symbolizującymi 33 lata życia Chrystusa, i zawiera 1450 gotyckich łuków oraz 8000 tafli barwionego szkła katedralnego.

Zbór metodystyczny w Graceville powstał w sierpniu 1914 roku jako szkoła niedzielna w szopach na terenach rekreacyjnych. W 1917 roku Walter Taylor zaprojektował salę na działce przy Oxley Road, otwartą 3 listopada 1917 roku i wzniesioną pracą ochotniczą. Kamień węgielny kościoła na rogu Verney i Oxley Roads położono 2 marca 1929 roku, a gubernator Sir John Goodwin otworzył go 29 listopada 1930 roku; sala pamięci powstała w 1951 roku. Kościół zamknięto 27 marca 2022 roku.

Nazwa miejsca przypomina pochodzenie jako kościoła metodystycznego w Graceville, należącego do okręgu Sherwood, dopóki wspólnota nie usamodzielniła się pod koniec 1917 roku. Kościół z 1930 roku jest przypowieścią w kamieniu: 33 zewnętrzne przypory dla 33 lat życia Chrystusa, ściany podzielone na siedem przęseł i trzy okna w każdym przęśle dla Trójcy. W listopadzie 1937 roku pani Taylor podarowała dwa drzewa, które posadzono na terenie.

Zespół stoi przy Oxley Road 215, kilka minut spacerem na wschód od stacji kolejowej Graceville, a trzy budynki skupione są na jednej działce. Dawny kościół zamknięto 27 marca 2022 r., więc przed planowaną wizytą w środku warto zasięgnąć informacji na miejscu. Zespół wpisano do Queensland Heritage Register 24 września 1999 r.

Ściany kościoła wzmacnia 33 przypór, po jednej na każdy rok życia Chrystusa, a każda przęsła ma trzy okna jako trójcę światła. Budowla liczy 1450 gotyckich łuków i 8000 tafli barwionego szkła katedralnego. Prefabrykowane elementy betonowe powstawały w warsztacie Waltera Taylora i były układane na miejscu jak mur.