Fingal Head Light, Latarnia morska w Nowej Południowej Walii, Australia

Fingal Head Light to okrągła wieża z cegły z zewnętrznym tynkiem cementowym, stojąca na cyplu około 5 km na południe od Point Danger. Na wysokości 3,7 m wystaje platforma z kamienia bluestone na wspornikach z tego samego materiału, otoczona metalową balustradą; kopułowa latarnia mieści soczewkę katadioptryczną czwartego rzędu.

Stację założono 19 lutego 1872 roku jako drewnianą konstrukcję słupową o wysokości około 30 stóp z palnikiem naftowym na stały knot, dającym białe światło o natężeniu 1 000 cd. W październiku 1878 roku Maritime Board Nowej Południowej Walii zdecydował o budowie nowoczesnej latarni; była to trzecia z pięciu podobnych wież zaprojektowanych przez Jamesa Barneta w latach 1878–80, obok Richmond River, Clarence River, Tacking Point i Crowdy Head. Joseph William Mortley i Shepherd zbudowali wieżę i dom latarnika. 15 czerwca 1920 roku światło zamieniono na automatyczną lampę karbidową o 1 500 cd z błyskami grupowymi, a stację pozbawiono obsady.

Pierwszy latarnik, William Arnold, codziennie wiosłował ze stacji pilotów w Tweed Heads, aby o zachodzie słońca zapalić latarnię naftową; zbudowano dla niego chatę. Jego córka opisała drewniany słup z 1872 roku jako wielką szafkę na mięso na konstrukcji przypominającej gołębnik.

Do wieży dojedzie się drogą od Pacific Highway, tuż na południe od rzeki Tweed; jest parking. Na północ od latarni znajdują się publiczna plaża i miejsce na piknik. Sama wieża jest zamknięta dla zwiedzających, więc latarnię ogląda się z zewnątrz.

Wieżę wieńczy wystający pomost z kamienia błekitnego na wysokości 12 stóp (3,7 m) nad ziemią, wsparty na profilowanych wspornikach z tego samego kamienia i otoczony metalową balustradą. W latarni znajduje się aparat katadioptryczny czwartego rzędu; światło błyska co pięć sekund, czerwone na wschód i białe w pozostałych kierunkach.