Glen Innes Showground, wpisany do rejestru zabytków teren targowy w Glen Innes, Nowa Południowa Walia, Australia

Glen Innes Showground to zabytkowe miejsce ze zbiorem drewnianych budynków w stylu klasycznym z końca XIX i początku XX wieku. Teren zawiera centralną arenę, trybunę z drewna twardego ukończoną w 1899 roku, pawilony wystawiennicze w tym Główny Pawilon z 1892 roku oraz wyspecjalizowane struktury do prezentacji bydła rozmieszczone na terenie podobnym do parku z dojrzałymi drzewami.

Pierwsza wystawa w dystrykcie Glen Innes odbyła się w Inverell w 1869 roku; Glen Innes gościło ją w 1870 roku w pobliżu szkoły podstawowej. Pierwsza wystawa na terenie przy Bourke Street miała miejsce w 1874 roku, co czyni ją jedną z najwcześniejszych wystaw poza Sydney odbywających się nieprzerwanie na własnym terenie. Budowa rozpoczęła się w 1873 roku, a 4 września 2015 roku teren wpisano do New South Wales State Heritage Register.

Pierwsza wystawa w dystrykcie odbyła się w Inverell w 1869 r., a ta z 1870 r. w Glen Innes przy szkole podstawowej, zanim przeniesiono ją na ten teren. Inverell-Glen Innes Pastoral and Agricultural Association organizowało te wczesne wystawy, aby prezentować i oceniać bydło, a doroczna wystawa rolnicza odbywa się tu od 1874 r.

Teren wystawowy leży przy Bourke Street w Glen Innes, w regionie New England w Nowej Południowej Walii. Wciąż jest używany, więc arena i pawilony mogą być zamknięte lub zajęte podczas dorocznej wystawy rolniczej i innych wydarzeń; przed przyjazdem warto zapytać na miejscu. Teren jest płaski i dostępny pieszo, a pawilon główny, trybuna i budynki dla zwierząt grupują się wokół centralnej areny.

Pierwsza wystawa na tym terenie odbyła się w 1874 roku, co czyni Glen Innes jedną z najstarszych wystaw w Nowej Południowej Walii nieprzerwanie organizowanych na pierwotnym terenie poza Sydney. Teren zaprojektowało kilku architektów, m.in. Thompson and Holmes, J. P. O'Connor, Rowland Bros oraz Madigan and Cusick, a od 1873 roku budowali go wykonawcy tacy jak A. W. Lane, G. Cooper i H. A. Tutt and Son. 4 września 2015 roku wpisano go do rejestru dziedzictwa stanowego Nowej Południowej Walii.