Manilla railway underbridges, Zabytkowe mosty kolejowe w Manilla, Nowa Południowa Walia, Australia.

Wiadukty kolejowe Manilli to dwie konstrukcje przechodzące przez Borah Creek i Oakey Creek, zbudowane z drewnianych kratownic Howe'a i otwartym systemem pokładu. Tory kolejowe opierają się bezpośrednio na belkach poziomych wspieranych przez drewniane struktury kratowe, tworząc prosty, ale skuteczny system do przewozu pociągów.

Te konstrukcje zostały zbudowane w latach 1907-1908 przez New South Wales Government Railways jako część nowej linii kolejowej łączącej Tamworth i Barraba. Stanowiły wczesny rozwój infrastruktury łączący tereny wewnętrzne z rozwijającą się siecią kolejową.

Oba mosty wpisano do Rejestru Dziedzictwa Nowej Południowej Walii 2 kwietnia 1999 r., a most Borah Creek od 18 kwietnia 1989 r. figurował w zniesionym już Rejestrze Dziedzictwa Narodowego. Rejestr ocenia je jako rzadkie pod względem historycznym, naukowym, archeologicznym i społecznym. Drewno wybrano z powodu odległego położenia i ograniczeń kosztowych linii bocznych.

Mosty są widoczne z lokalnych dróg przechodzących pod linią kolejową, co pozwala na dobre widoki struktur z poziomu gruntu. Najlepszym podejściem jest jazda z miasta Manilla, ponieważ oba miejsca znajdują się w niewielkiej odległości poza centrum miasta.

Oba mosty mają taką samą drewnianą kratownicę Howe'a o rozpiętości 9,8–10,7 m, wprowadzoną w 1902 r. i zarzuconą w 1908 r., czyli w roku ich ukończenia. Podobne obiekty zachowały się nad rzeką Murrumbidgee w Gundagai i nad sąsiednim potokiem, 17 km dalej. Kratownice Borah Creek mają pięć pól, z drewnianymi skratami ściskanymi i stalowymi ściągami pionowymi.