Tea Gardens-Hawks Nest Bridge, Most belkowy betonowy w Nowej Południowej Walii, Australia.

Most Tea Gardens-Hawks Nest jest strukturą z betonowych belek rozciągającą się na 304 metry przez rzekę Myall z siedmioma przęsłami. Posiada dwa chodniki dla pieszych umieszczone obok pasów ruchu dla pojazdów.

Most otwarto w 1974 roku, zastępując usługę promową, która działała od 1928 roku. Prom był znany z długich czasów oczekiwania, które mogły trwać wiele godzin.

Przydomek Singing Bridge pochodzi od buczenia, które poręcze wydają przy silnym południowo-zachodnim wietrze wiejącym niemal równolegle do przęsła. Przez lata pelikany brunatne siadały na latarniach mostu; po skargach na odchody w 2004 roku zamontowano miękkie kolce, a petycję około 600 mieszkańców o ich usunięcie odrzuciła rada Great Lakes Council. Dziś ptaki odpoczywają przy pochylniach dla łodzi i w porcie.

Jezdnia ma 7,3 m szerokości i dwa pasy, a po obu stronach biegną chodniki o szerokości 1,5 m. Prześwit pod przęsłem wynosi 10,6 m przy przypływie, więc łodzie przepływają także przy pełnej wodzie. Wszystkie osiem filarów stoi na wysepkach rzeki Myall. Most jest jedynym stałym połączeniem drogowym z Hawks Nest i południową częścią parku narodowego Myall Lakes; w okresie wakacji przejeżdża nim do 433 pojazdów na godzinę.

Buczenie powstaje w poręczach, gdy silny wiatr z południowego zachodu wieje niemal równolegle do przęsła, działając jak harfa eolska. Przez lata na latarniach mostu odpoczywały pelikany brunatne; po skargach na odchody w 2004 roku zamontowano miękkie kolce, a petycję około 600 mieszkańców o ich usunięcie odrzuciła rada Great Lakes Council.