Paddington Reservoir, Ogród zabytkowy przy Oxford Street, Paddington, Australia.

Ogrody zbiornika Paddington zajmują zagłębioną ceglaną nieckę przy 255a Oxford Street, zbudowaną w latach 1864–1866 według projektu Edwarda Bella. Dwie komory, zachodnia z 1866 i wschodnia z 1878 roku, każda o wymiarach około 33 na 31 metrów, nakrywają ceglane łuki na kwadratowych filarach; stalowe schody biegną wzdłuż lewej ściany, a paprocie i niskie rośliny wypełniają podłogę pod listwowym zadaszeniem.

Zaprojektowany przez Edwarda Bella zbiornik oddano do użytku w 1866 roku z zachodnią komorą o wymiarach około 33 na 31 metrów, zasilaną przez przepompownię Botany Swamps; w 1877 roku dobudowano wschodnią komorę o podobnych rozmiarach. Z powodu niewielkiego wzniesienia tylko górne dwa metry wody mogły zasilać budynki o więcej niż jednej kondygnacji. Wyłączono go w 1899 roku po ukończeniu zbiornika Centennial Park, następnie służył jako stacja benzynowa i warsztat, a od 2006 roku przekształcono go w zagłębiony ogród.

Miejsce nazywane jest też Walter Read Reserve i Reservoir Gardens, od funkcji zbiornika wodnego od 1866 roku. Po przebudowie w 2006 roku w zagłębionych komorach odbywają się wystawy i imprezy sąsiedzkie, a bazar Paddington Markets, działający od połowy lat siedemdziesiątych, przyciąga odwiedzających na Oxford Street.

Ogrody są otwarte codziennie z punktami dostępu wzdłuż Oxford Street blisko przystanków autobusowych i opcji parkowania. Zalecane są wygodne buty, ponieważ ścieżki obejmują poruszanie się po wielu poziomach i schodach na terenie parku.

Dwie ceglane komory zbiornika powstały etapami: zachodnia w 1866, a wschodnia w 1878 roku, każda o wymiarach około 33 na 31 metrów. Ponieważ teren leżał zbyt nisko, tylko górne dwa metry zmagazynowanej wody docierały do budynków wyższych niż parter. Komory wyłączono z użytku w 1899 roku, po otwarciu zbiornika Centennial Park.