Hornby Lighthouse, Latarnia morska w South Head, Park Narodowy Sydney Harbour, Australia

Latarnia Hornby'ego to ośmiokątna wieża z piaskowca o czterech poziomach na South Head, z piwnicznym magazynem wykutym 10 stóp w litej skale. Najwyższy poziom ma wspornikowy pomost z żelaza i drewna, a metalowy dwuspadowy dach wieńczy iglica obserwacyjna. Trzon ma proste uskoki, gzymsy i małe owalne oraz kwadratowe okna.

W pobliżu miejsca od 1790 roku działała stacja sygnałowa. Po zatonięciu Dunbara w sierpniu 1857 roku (121 ofiar) i Catherine Adamson dwa miesiące później (21 ofiar) komitet zalecił budowę latarni o wysokości 9,1 metra. Wieżę ukończono w 1858 roku, otworzył ją gubernator Sir William Denison, a nazwano ją od rodziny jego żony Caroline, Hornby.

Latarnia nosi imię Caroline, żony gubernatora Sir Williama Denisona i córki admirała Sir Phippsa Hornby'ego; Denison otworzył wieżę w 1858 roku. Dawniej nazywano ją „Lower Light”, dla odróżnienia od Macquarie Lighthouse, czyli „Upper Light”. Stacja sygnałowa w tym miejscu prowadzi statki od 1790 roku.

Latarnia i domki latarników stoją na cyplu South Head, do którego dochodzi się pieszo przez Sydney Harbour National Park; po 1975 roku stacja przeszła pod NSW National Parks & Wildlife Service. Przylądek jest wystawiony na wiatr: zabierz kurtkę i buty z protektorem na nierówne ścieżki. Światło jest zautomatyzowane, a na wieżę nie można wejść.

Domki latarników nie są georgiańskie; zbudowano je w latach 40. i 60. XIX wieku, a w 1877 roku do każdego dodano dwa pokoje. Cottage One, dwusypialniowy dom, ma na podwórzu armatę z 1795 roku i przez długi czas służył jako mieszkanie dla personelu NSW Maritime Services.