Siding Spring 2.3 m Telescope, Teleskop optyczny w Obserwatorium Siding Spring, Nowa Południowa Walia, Australia

Teleskop 2,3 metra Siding Spring to optyczny instrument znajdujący się w Obserwatorium Siding Spring w Nowej Południowej Walii, wyposażony w lustro pierwotne o średnicy 2,3 metra i lustro wtórne 0,3 metra. Umieszczony na wysokości 1165 metrów, mieści się w obracacym się budynku, który śledzi obiekty niebieskie i zawiera specjalistyczne urządzenia do analizy światła gwiazd.

Premier Bob Hawke otwarł teleskop 16 maja 1984 roku, co stanowiło kamień milowy dla australijskich badań astronomicznych. Uruchomienie umożliwiło australijskim naukowcom prowadzenie głębszych obserwacji nieba i wzmocniło pozycję Australii w międzynarodowych pracach astronomicznych.

Teleskop 2,3 m jest instrumentem dydaktycznym: studenci ANU i innych uczelni regularnie korzystają z niego, by zdobywać doświadczenie przy dużym teleskopie naukowym. Pełni też rolę zwiadowcy, prowadząc obserwacje follow-up obiektów wskazanych przez inne detektory, zanim zajmą się nimi większe teleskopy. Obecny instrument, WiFeS, zaprojektowano i zbudowano w Research School of Astronomy and Astrophysics ANU i zamontowano w 2009 roku.

Teleskop 2,3 m jest czynnym instrumentem badawczym Research School of Astronomy and Astrophysics ANU, a nie atrakcją turystyczną, więc dostęp nie jest organizowany dla zwiedzających. Dla obserwatorów liczy się tryb automatyczny wprowadzony na początku 2023 r., pozwalający natychmiast reagować na alerty z innych placówek. To rozwiązanie służy szybkiemu śledzeniu źródeł zmiennych, takich jak supernowe, rozbłyski gamma i źródła fal grawitacyjnych.

Stosunek średnicy do grubości lustra wynosi około 20:1, jest więc znacznie cieńsze niż w typowych teleskopach. Wraz z montażem azymutalnym i współobracającym się budynkiem lekkie lustro pozwala szybko przemieszczać teleskop między obserwacjami. Od początku 2023 roku teleskop jest zautomatyzowany i natychmiast reaguje na alerty z innych placówek, badając źródła zmienne, takie jak supernowe, rozbłyski gamma i źródła fal grawitacyjnych.