Cliefden Caves, Jaskinie wapienne w Nowej Południowej Walii, Australia

Cliefden Caves to wpisane do rejestru dziedzictwa stanowisko geoheritage w Mandurama w regionie Central West Nowej Południowej Walii, obejmujące ordowickie stanowiska skamieniałości, jaskinie wapienne, źródło i tamy tufowe. Jaskinie leżą w dolinie rzeki Belubula między Carcoar i Canowindra, gdzie wychodnię wapienia u zbiegu Limestone Creek i Belubula odkryto w 1815 roku.

Geodeta George Evans po raz pierwszy zdokumentował ten system wapieniowy w 1815 roku, co stanowiło pierwszą zarejestrowaną odkrycie takich formacji na australijskim lądzie. Jego obserwacje położyły podstawę naukowego badania tych jaskiń.

Grupa językowa Wiradjuri zamieszkiwała dolinę rzeki Lachlan, w tym okolice Cliefden nad rzeką Belubula. Świadczą o tym obozowiska i kilka drzew z nacięciami w pobliżu jaskiń, a szczątki szkieletowe znalezione w jaskiniach dokumentują obecność ludzi od co najmniej 6000 lat. Nazwa Cliefden pochodzi od nadań ziemi z 1832 roku dla rodziny Rothery w Cliefden Springs i Cliefden.

Jaskinie leżą w dolinie rzeki Belubula między Carcoar i Canowindra, z dojazdem przez Mandurama. Main Cave została w 1958 roku zamknięta bramą, a Orange Speleological Society koordynuje dostęp i doradza właścicielom w zakresie ochrony, więc wizyty trzeba uzgadniać z tym stowarzyszeniem z wyprzedzeniem. Terasy zalewowe i zbocza wokół wejść to prywatne grunty rolne.

Grupa wapienna Cliefden Caves i leżąca wyżej formacja Malongulli dostarczyły ponad 180 odnotowanych gatunków, a stanowiska obejmują miejsca typowe dla ponad 100 gatunków. Ten wapień był pierwszym wapieniem ordowickim rozpoznanym w Nowej Południowej Walii, zidentyfikowanym przez Stevensa w latach 50. XX wieku.