Mount Hikurangi, Szczyt górski w paśmie Raukumara, Nowa Zelandia.

Mount Hikurangi (Te Ara ki Hikurangi) to szczyt o wysokości 1 752 m na odnodze pasma Raukumara w dolinie Waiapu, około 80 km na północ od Gisborne. Jest najwyższym niewulkanicznym szczytem Wyspy Północnej, szerokim masywem z grzbietem kilku wierzchołków; w pobliżu leżą Whanokao, Aorangi, Wharekia i Taitai.

Szczyt był zaklasyfikowany jako tereny lasów państwowych do 1990 roku, kiedy to został zwrócony ludowi Ngāti Porou. Ten transfer stanowił ważne uznanie praw do ziemi dla lokalnej społeczności.

Góra ma głębokie znaczenie duchowe dla ludu Ngāti Porou, zakorzeniające się w opowieściach o stworzeniu i wznoszeniu się z morza. Odwiedzający mogą doświadczyć tej więzi poprzez to, jak ziemia jest pielęgnowana i jakie nazwy oraz praktyki kształtują to miejsce.

Wędrówka na szczyt zajmuje około siedem godzin z parkingu i wymaga wcześniejszego pozwolenia oraz rezerwacji w małej górskiej chacie na osiem osób. Dostęp odbywa się przez ziemie Pakihiroa, dlatego odwiedzający powinni zaplanować wizytę z dużym wyprzedzeniem.

Dziewięć whakairo przedstawiających Māui i jego rodzinę stoi na szczycie, wyrzeźbionych przez studentów Toihoukura pod kierunkiem Dereka Lardellego na millenniumowy świt 2000 roku, gdy Ngāti Porou odprawili karakia pod przewodnictwem Tamatiego i Amstera Reedy'ego.