Eastwoodhill Arboretum, Narodowe arboretum w Dystrykcie Gisborne, Nowa Zelandia

Eastwoodhill Arboretum to narodowy ogród dendrologiczny Nowej Zelandii: 131 hektarów w pagórkowatym terenie Ngatapa, 35 km na północny zachód od Gisborne. Obejmuje około 4000 różnych drzew, krzewów i roślin pnących, czyli największą kolekcję drzew strefy umiarkowanej półkuli północnej na półkuli południowej. Nasadzenia grupują się w nazwane części, takie jak Corner Park, Cabin Park, Douglas Park i Circus, połączone alejami, m.in. Poplar Avenue i Cabbage Tree Avenue.

William Douglas Cook, rodowity mieszkaniec New Plymouth, założył w 1910 roku w Ngatapa gospodarstwo o powierzchni 250 hektarów, które nazwał Eastwoodhill, od rodzinnego domu matki pod Glasgow. Od razu zaczął sadzić, a po utracie wzroku w prawym oku we Francji podczas I wojny światowej czerpał inspirację z angielskich parków i od Arthura Williama Hilla, późniejszego dyrektora Kew Gardens. W 1965 roku przedsiębiorca z Gisborne H. B. (Bill) Williams kupił posiadłość, aby kolekcja pozostała otwarta dla zwiedzających, a w 1975 roku ustawa Eastwoodhill Trust Act powołała zarząd, któremu Williams przekazał arboretum.

Miejsce funkcjonuje jako żywe schronienie dla gatunków drzew zagrożonych wymarciem w swoich rodzinnych krajach, pozwalając odwiedzającym spotkać okazy rzadko widywane gdzie indziej. Ta rola konserwacyjna nadaje miejscu szczególne znaczenie dla zainteresowanych preservacją roślin.

Teren o powierzchni 131 hektarów leży w pagórkowatej okolicy Ngatapa, 35 km na północny zachód od Gisborne, a ścieżki prowadzą przez falisty grunt; warto zarezerwować czas i zabrać solidne obuwie. Kolekcja jest podzielona na nazwane części, takie jak Corner Park, Cabin Park, Douglas Park i Circus, co ułatwia orientację. Przy nasadzeniach przy wejściu stoją biały drewniany płot z trzema poprzeczkami i brama.

Miejsce zachowuje około 170 gatunków drzew zagrożonych wymarciem w swoich regionach pochodzenia i nieznanych większości ludzi. Ta kolekcja czyni go jednym z niewielu miejsc na świecie, gdzie takie rzadkie i delikatne rośliny zbudowały żywotne populacje.