Taupo, Jezioro wulkaniczne na Wyspie Północnej, Nowa Zelandia.
Lake Taupō to największe jezioro Nowej Zelandii, jezioro kraterowe w kalderze wulkanu Taupō na Wyspie Północnej. Ma 40 km długości i 28 km szerokości, zajmuje 622 km² i osiąga 160 m głębokości. Jego mocno rozczłonkowane brzegi otaczają zbocza o wysokości 500–700 m, a wyspa Motutaiko leży 3,4 km od południowo-wschodniego brzegu.
Erupcja Ōruanui wulkanu Taupō około 26 500 lat temu wyrzuciła prawie 1 200 km³ popiołu i pumeksu, ponad sto razy więcej niż wybuch Pinatubo w 1991 roku. Następnie zapadła się komora magmowa, tworząc kalderę o powierzchni 140 km², powiększoną przez osunięcia do ponad 500 km². Wody z dorzecza o powierzchni 3 487 km² wypełniły obniżenie, aż znalazły przełom przy dzisiejszym mieście Taupō, tworząc wodospady Huka.
Jezioro ma głębokie znaczenie dla narodu Ngāti Tūwharetoa, których historia jest widoczna w wygrawerowanych w skale obrazach w Mine Bay. Te rzeźby opowiadają historie nawigatorów i utrzymują ludzi w połączeniu z ich przodkami.
Droga State Highway 1 biegnie wzdłuż wschodniego brzegu, a State Highways 32 i 41 przechodzą na zachód od jeziora. Poziom wody utrzymują między 355,85 a 357,20 m wrota zbudowane na rzece Waikato w latach 1940–1941. Jedynym odpływem jest Waikato na północno-wschodnim końcu, gdzie wodospady Huka spadają około 11 m.
Jezioro Taupo ma tylko jeden odpływ, rzekę Waikato na północno-wschodnim końcu, a jego poziom utrzymują między 355,85 a 357,20 m wrota zbudowane w latach 1940–1941 dla ośmiu elektrowni wodnych na Waikato. Wrota ograniczają powodzie i zapewniają minimalny przepływ 50 m³/s w rzece.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 213 współtwórców z całego świata.
