Waitangiroto Nature Reserve, Rezerwat przyrody w Whataroa, Nowa Zelandia
Waitangiroto Nature Reserve to obszar chroniony w dystrykcie Westland, który biegnie wzdłuż rzeki Waitangiroto przez las bagienny zdominowany przez drzewa kahikatea. Rezerwat tworzy siedlisko podmokłe, gdzie płytkie cieki wodne przebiegają między gęstymi skupiskami drzew i tworzą osłonięte tereny lęgowe.
Maorysi znali kolonię kōtuku i w 1860 roku bezskutecznie prosili władze o utworzenie rezerwatu tubylczego, który by ją obejmował. Geodeta Gerhard Mueller jako pierwszy Europejczyk zobaczył kolonię 30 grudnia 1865 roku, płynąc waka w górę rzeki Waitangi-Roto. W 1924 roku mianowano honorowego strażnika, w 1944 płatnego, a w 1957 obszar uznano za ostoję dzikiej przyrody po wykupieniu sąsiedniego rezerwatu Māori. W 1976 stał się rezerwatem przyrody Waitangiroto, dostępnym tylko na zezwolenie.
Nazwa kōtuku to maoryskie określenie białej czapli; ptaki były znane miejscowym Maorysom, którzy w 1860 r. bezskutecznie prosili władze o utworzenie rezerwatu przyrody obejmującego kolonię. Ptaki gniazdują w koronach paproci drzewiastych, kōwhai, kāmahi i māhoe, a warzęchy królewskie gniazdują wyżej na wynurzających się kahikatea. Odwiedzający obserwują je z czatowni po drugiej stronie rzeki Waitangiroto.
Wejście na teren całego rezerwatu wymaga zezwolenia, a wycieczki wyruszają z bazy w Whataroa. Odwiedzający obserwują ptaki z czatowni po drugiej stronie rzeki Waitangiroto, więc do samej kolonii się nie wchodzi. Rzeka płynie wolno i ma torfowy odcień, a bagienny las na obu brzegach jest gęsty.
Ten rezerwat jest domem jedynej kolonii lęgowej kotuku w całej Nowej Zelandii, gdzie ptaki powracają co roku. Spis z 2023 roku zarejestrował około 56 par lęgowych, które budują swoje gniazda wysoko w drzewach nad wodami bagiennymi.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 552 współtwórców z całego świata.