Meroo National Park, Rezerwat przyrody na wybrzeżu Nowej Południowej Walii, Australia

Park narodowy Meroo to park nadmorski na południe od Ulladulla, złożony z plaż, zarośli i niskiego porośniętego drzewami grzbietu za piaskiem. Szeroki półksiężyc jasnobeżowego piasku zakreśla linię brzegu, z płytką zielonkawą wodą i białymi liniami fal; kałuże pływowe i skalista wyspa są dostępne podczas odpływu. Teren wznosi się średnio około 55 metrów nad poziomem morza.

Meroo było lasem państwowym z nieregulowanym polem namiotowym aż do ustanowienia parkiem narodowym w 2001 roku. Pożar buszu poważnie zniszczył ten teren w latach 90., a stałe odwiedziny urlopowiczów pogarszały sytuację. Służba parków Nowej Południowej Walii nadała terenowi status ochronny, by roślinność mogła się odrodzić, ogrodziła fragmenty przylądków przed erozją i zmniejszyła obszary kempingowe.

Park leży w obszarze Important Bird Area od Ulladulla do Merimbula, wyznaczonym przez BirdLife International ze względu na znaczenie dla papugi swift. Jeziora Meroo i Termeil są uznawane za siedliska zagrożonej żaby green and golden bell frog. Park łączy też wysokie lasy eukaliptusowe parku narodowego Morton z morzem, tworząc korytarz dla puchacza wielkiego, puchacza sadzowego i puchacza maskowego.

Meroo leży tuż na południe od Ulladulli; jego baseny pływowe i skalista wysepka są dostępne pieszo tylko przy odpływie, więc dopasuj wizytę do pływu. Biwakowanie ograniczono teraz do kilku zmniejszonych miejsc, a odcinki przylądków ogrodzono, by spowolnić erozję. Teren wznosi się średnio około 55 metrów nad poziom morza.

Jeziora Meroo i Termeil uchodzą za ważne siedliska zagrożonego gatunku żaby green and golden bell frog, jednego z 12 zagrożonych gatunków odnotowanych w parku. Park stanowi też łącznik ekologiczny między wysokimi lasami eukaliptusowymi parku narodowego Morton a morzem, gdzie żyją puchacze: powerful owl, sooty owl i masked owl.