Upper Nepean Scheme, Sieć infrastruktury wodnej w Nowej Południowej Walii, Australia.

Upper Nepean Scheme obejmuje cztery zapory na rzekach Cataract, Cordeaux, Avon i Nepean, dwa jazy oraz Upper Canal, liczący 64 km system tuneli, kanałów i akweduktów. Woda płynie grawitacyjnie do zbiornika Prospect, a następnie do Sydney. Zapora Cataract, pierwsza z nich, jest 56-metrową zaporą grawitacyjną z prefabrykowanych bloków betonowych od strony wody i rdzeniem z piaskowca.

W 1867 roku gubernator Sir John Young powołał komisję mającą znaleźć nowe źródło wody dla Sydney; w 1869 roku zaleciła ona Upper Nepean Scheme, z jazami na rzekach Cataract i Nepean, zbiornikiem w Prospect oraz 101,79 km rurociągów, tuneli, kanałów i akweduktów. Prace trwały od 1880 do 1888 roku. Podczas suszy w 1885 roku bracia Hudson zbudowali system tymczasowy, a w latach 1902–1935 powstały zapory na wszystkich czterech rzekach.

Każda z czterech zapór ma publiczny teren piknikowy. Nazwa systemu pochodzi od rzeki Nepean, której zlewnię wykorzystuje obok zlewni rzek Cataract, Cordeaux i Avon. Poeta Banjo Paterson napisał satyryczną balladę „The Dam that Keele Built” o polityce wokół budowy zapory Cataract.

Odwiedzający mogą korzystać z terenów rekreacyjnych przy tamach i obserwować struktury systemu ze ścieżek spacerowych. Najlepszy czas na wizytę to okres poza najteplejszymi miesiącami lata, gdy warunki są najbardziej komfortowe.

Tama Cataract była pierwszym dużym projektem w Australii, który wykorzystał prefabrykowane bloki betonowe do ścianki zapory. To podejście stało się wzorem dla konstrukcji infrastruktury wodnej na całym kontynencie.