Snowy Mountains Scheme, Kompleks hydroelektryczny w Cabramurra, Australia

Snowy Mountains Scheme to kompleks hydroelektryczny i irygacyjny w południowo-wschodniej Australii, obejmujący szesnaście dużych zapór, dziewięć elektrowni, dwie stacje pomp i 225 kilometrów tuneli, rurociągów i akweduktów. Dwa systemy tuneli przecinają Great Dividing Range i kierują wody rzeki Snowy w głąb lądu; woda spada 800 metrów przez elektrownie. Fotografia przedstawia bladoniebieskoszary zbiornik wijący się w dolinie między gęsto zalesionymi zboczami.

Budowa rozpoczęła się w 1949 roku jako odpowiedź na niedobór wody i zapotrzebowanie energetyczne po II wojnie światowej i zatrudniała ponad sto tysięcy robotników z trzydziestu krajów. Cały system został ukończony w 1974 roku i stanowił wówczas największy projekt inżynieryjny na półkuli południowej.

Nazwa Snowy odnosi się do ośnieżonych szczytów regionu, które przez pięć miesięcy w roku pokrywa śnieg i które dawniej użytkowane były głównie przez pasterzy. Dziś zbiorniki i stacje służą jako techniczne pomniki, przy których zwiedzający mogą z bliska obserwować skalę instalacji hydroelektrycznych.

Niektóre miejsca są dostępne przez górskie drogi, które zimą często są zamknięte z powodu śniegu i lodu. Obiekty leżą w odległych obszarach ze słabym zasięgiem telefonii komórkowej, dlatego zaleca się wcześniejsze zaplanowanie trasy.

Tunele projektu ustanowiły rekordy drążenia, a całość ukończono w 1974 roku terminowo i w ramach budżetu, kosztem 820 milionów dolarów australijskich. Około dwóch trzecich siły roboczej stanowili imigranci z ponad trzydziestu krajów; oficjalna liczba ofiar śmiertelnych wśród robotników wynosi 121.