Cranbourne meteorite

Meteoryt Cranbourne to wielki zespół meteorytów w Devon Meadows, Victoria, złożony z trzynastu fragmentów ważących od 23 do 3.550 kilogramów. Te kawałki są rozproszone na polu rozpylenia o długości 25 kilometrów między Pearcedale a Pakenham na południowym wschodzie Wiktorii.

Pierwszy fragment został odkryty w 1853 roku i był wówczas największym meteorytem żelaznym na świecie, zanim między 1853 a 2008 rokiem znaleziono dodatkowe części. Odkrycia te ujawniły, że oryginalny kawałek był częścią znacznie większego opadania.

Lud Bunurong, rdzenni mieszkańcy regionu, przeprowadzali ceremonie w pobliżu tych fragmentów kamieni i wytwarzali dźwięki, uderzając je narzędziami kamiennymi przed osadnictwem europejskim. Ta praktyka była częścią ich duchowej i społecznej więzi z ziemią.

Główne fragmenty są wystawiane w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie i w Muzeum w Melbourne, co pozwala odwiedzającym zobaczyć je z bliska. Odwiedzenie obu muzeów daje możliwość porównania różnych kawałków i poznania ich naukowego znaczenia.

Te meteoryty zawierają takie wysokie stężenia żelaza, że są niezwykle gęste i zostały początkowo pomylone z pniami drzew przez wczesnych osadników. Zamieszanie to opóźniło ich rozpoznanie i uczyniło późniejsze odkrycia jeszcze bardziej zaskakującymi.