St Kilda Library, Publiczna biblioteka w St Kilda, Australia

Biblioteka St Kilda to betonowy budynek przy 150 Carlisle Street zaprojektowany przez Enrica Tagliettiego, wyniesiony metr nad poziom ulicy i dostępny po rampie przez skrzydło wejściowe z lat dziewięćdziesiątych. Beton architektoniczny jest groszkowany lub nosi odcisk desek szalunkowych, a nieheblowane deski z drewna iglastego tworzą dach, okapy, sufit, ramy okien i wewnętrzny dach piramidalny. Budynek stoi między Carlisle Street i Duke Street; parking i pomieszczenie techniczne znajdują się pod ziemią z wjazdem od Duke Street.

Kamień węgielny został położony w sierpniu 1972, a budynek został otwarty w maju 1973 podczas ceremonii prowadzonej przez gubernatora Victorii. Rozszerzenie dodane pomiędzy 1992 a 1994 przez architektów Ashton Raggatt McDougall.

Nazwa i rola biblioteki pochodzą od dzielnicy, której służy, St Kilda w City of Port Phillip. Jej budynek z 1973 r., zaprojektowany przez urodzonego w Mediolanie architekta Enrico Tagliettiego, stał się lokalnym punktem orientacyjnym; w 2007 r. Taglietti otrzymał złoty medal Royal Australian Institute of Architects. W roku obrachunkowym 2012/2013 biblioteka odnotowała ponad 365 000 odwiedzin.

Biblioteka mieści się przy Carlisle Street 150, między ruchliwą Carlisle Street od południa a mieszkalną Duke Street od północy. Parter jest wyniesiony metr nad poziom ulicy i dostępny przez rampę w skrzydle wejściowym dobudowanym podczas rozbudowy w latach dziewięćdziesiątych. Podziemny parking i pomieszczenie techniczne mają wjazd od Duke Street.

Pierwszą książką wypożyczoną po otwarciu w 1973 roku była biografia Wilfrida Kent-Hughesa, wybrana przez komandora R.S. Veale'a, przewodniczącego komitetu na rzecz biblioteki z 1953 roku. Kamień węgielny położył w sierpniu 1972 roku Ivan Trayling, burmistrz, który od wyboru na radnego w 1967 roku zabiegał o bibliotekę.