Wapauwe Old Mosque, Meczet z XV wieku w Kaitetu, Indonezja

Meczet Wapauwe to drewniany meczet o wymiarach 10 na 10 metrów, którego wielopoziomowy dach wspiera się na czterech filarach saka guru z drewna kanjoli lub bintanggur. Ściany pokrywają gaba-gaba, suszone liście sagowca, a dach strzecha z liści rumbia. W 1895 roku dodano ganek o wymiarach 6,35 na 4,75 metra, a główne drzwi zdobią ozdoby w kształcie grotów włóczni z kaligrafią oraz mosiężna blacha w kształcie żółwia.

Budynek został założony w 1414 roku i przeniesiony na obecną lokalizację w 1614 roku, gdy Imam Rijali przeniósł wspólnotę, aby uniknąć holenderskiej presji kolonialnej. To przeniesienie stanowiło punkt zwrotny w lokalnej historii religijnej.

Nazwa meczetu pochodzi od wapa, „dzikie mango”, i uwe, „drzewo” w języku kaitetu, od gaju dzikich mangowców, w którym go odbudowano. Przechowywany tu zbiór poezji o życiu Mahometa jest śpiewany przez mieszkańców wsi, zwłaszcza podczas dorocznego Mawlid. Meczet utrzymują wspólnie chrześcijańska i muzułmańska społeczność Kaitetu.

Meczet stoi we wsi Kaitetu, około 150 metrów na południe od zrujnowanego kościoła portugalskiego i 50 metrów dalej od fortu Nieuw Amsterdam. Główna sala o wymiarach 10 x 10 metrów oraz dodany w 1895 roku ganek są nadal używane do modlitwy piątkowej i pięciu modlitw dziennych, dlatego lepiej przyjść poza tymi porami i zdjąć obuwie przed wejściem na podwyższoną drewnianą podłogę.

Cała drewniana konstrukcja została złożona bez gwoździ ani kołków, a zamiast tego użyto liny wykonanej z lokalnego materiału zwanego gamuttu. Ta metoda połączenia ujawnia pomysłowość rzemieślników, którzy ją zbudowali.