Sabangau National Park, Park narodowy tropikalnego lasu bagiennego w Centralnym Kalimantanie, Indonezja.

Park Narodowy Sabangau chroni torfowisko leśne Kelompok Hutan Kahayan o powierzchni 5 300 km2, położone między rzekami Katingan i Kahayan. Różnorodne drzewa tropikalne rosną na warstwie 10–12 m namokniętego, częściowo rozłożonego materiału roślinnego, przykrywającego mało żyzną glebę. Przepływa przez niego czarnowodna rzeka Sabangau; zachodnia część jest chroniona, wschodnia silnie zdegradowana.

Rząd ogłosił ten las parkiem narodowym w 2004 r. po dziesięcioleciach intensywnej wyciny, która doprowadziła do zniszczenia ekosystemu. Ochrona miała na celu powstrzymanie dalszych zniszczeń i pozwolenie lasowi na regenerację.

Rzeka Sabangau daje parkowi nazwę, a okoliczne wsie nadal korzystają z lasu. Od 2005 roku w ramach rekultywacji posadzono lokalne sadzonki, takie jak Shorea balangeran i Dyera polyphylla, na 686 hektarach, a kolejne 100 tys. drzew posadzono na 250 hektarach przy pomocy Garuda Indonesia, kończąc w 2008 roku. Badania nad dzikimi orangutanami prowadzone są wspólnie z WWF i wsią Keruing.

Dostęp do parku odbywa się z Palangka Raya, stolicy prowincji, położonej blisko zachodniego sektora ochronnego. Park dzieli się na trzy sekcje zarządzania: SPTN I w Palangka Raya, SPTN II w Pulang Pisau i SPTN III w Katingan. Wschodnia część między rzekami Sabangau i Kahayan jest oficjalnie przeznaczona pod rolnictwo i ma rzadką pokrywę roślinną.

Szacunki z 2003 roku mówiły o 6910 orangutanach, co czyniło ją największą znaną populacją dziką. Zwierzęta skupiają się na zachodnim torfowisku między rzekami Sabangau i Katingan, gdzie las nadal pozwala im się przemieszczać; zdegradowana wschodnia część, osuszona pod nieudany projekt Mega Rice, nie łączy już brzegów rzeki.