Masjid Wustho Mangkunegaran, Meczet koło Pałacu Mangkunegaran w Surakarcie, Indonezja
Masjid Wustho Mangkunegaran to meczet przy Jalan Kartini, na zachód od pałacu Mangkunegaran w Surakarcie, na działce o powierzchni 4200 metrów kwadratowych. Główny budynek ma jawajski dach typu tajug, trójpoziomowy, wsparty na czterech słupach saka guru i dwunastu słupach saka rawa. Po wschodniej stronie znajduje się przedsionek z tratag rambat zdobionym kaligraficznymi panelami ściennymi, a po południowej sala pawastren służy kobietom podczas piątkowej modlitwy.
Budowa rozpoczęła się w 1878 roku i zakończyła w 1918 roku, przy czym architekt Thomas Karsten nadzorował renowacje w okresie kolonialnym. Te prace pokazują, jak kolonialne wpływy architektoniczne ukształtowały projekt tej islamskiej struktury.
Nazwę Wustho nadał w 1949 roku Raden Tumenggung K.H. Imam Rosidi, kierownik takmiru pałacu Mangkunegaran; wcześniej budynek nazywano po prostu Masjid Mangkunegaran. Podczas procesji kirab pusaka w wigilię 1 Sura w meczecie recytowane są wersety Koranu.
Meczet stoi przy Jalan Kartini, około 60 metrów na zachód od pałacu Mangkunegaran, w dzielnicy Ketelan, Banjarsari. Od 1924 roku jest otwarty dla publiczności, więc wyznawcy każdej religii mogą wejść poza godzinami modlitw. Na północno-wschodniej ścianie marmurowa tablica z inskrypcjami arabskimi i jawajskimi upamiętnia budowę meczetu i jego wieży.
Tablica marmurowa na północno-wschodniej ścianie upamiętnia budowę w języku arabskim i jawajskim, z datami w obu kalendarzach: 1807 jawajski (1878 n.e.) dla pierwszego kamienia, 1847 (1917) dla drugiego i 1855 (1924) dla minaretu. Tekst jawajski nazywa prace przy minarecie „nata pawisikan samadyaning praja”.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 301 współtwórców z całego świata.