Red Mosque of Panjunan, Meczet z XV wieku we wsi Panjunan, Cirebon, Indonezja.

Czerwony Meczet Panjunan to małe miejsce kultu z 15 wieku obejmujące około 150 metrów kwadratowych, z czerwonymi ścianami z cegły, podzieloną bramą wejściową i dachem w kształcie piramidy. Wewnętrzną przestrzeń wspierają dwanaście słupów, podczas gdy otaczające mury służą tylko celom dekoracyjnym.

Syarif Abdurrahman, zwany Pangeran Panjunan, założył meczet w 1480 roku po tym, jak poprowadził grupę imigrantów z Bagdadu; później został uczniem Sunana Gunung Jati. Początkowo był to prosty tajug, niewielka sala modlitw zwana Musholla Al-Athya, w dzielnicy, gdzie spotykali się kupcy różnych grup etnicznych. Został potem powiększony i nazwany od ulicy Jalan Panjunan, a dziś figuruje jako obiekt dziedzictwa kulturowego.

Nazwa meczetu pochodzi od ogrodzenia z czerwonej cegły, przez co pierwotna nazwa Musholla Al-Athya wyszła z użycia. Dzielnica Kampung Panjunan słynie z garncarzy wyrabiających terakotę, a meczet stoi tam, gdzie niegdyś spotykali się kupcy różnych grup etnicznych.

Wejście ma celowo niskie drzwi, dlatego odwiedzający muszą się pochylić wchodząc, co jest gestem szacunku wobec świętej przestrzeni. Budynek funkcjonuje głównie do codziennych modlitw, a nie do dużych świętych obchodów.

Dawna musalla meczetu miała 40 metrów kwadratowych; po powiększeniu ma obecnie 150 metrów kwadratowych. Jego mur obwodowy zbudowano na wzór balijskiej świątyni hinduskiej, a nie typowego islamskiego ogrodzenia, co jest detalem łatwym do przeoczenia z ulicy.