Red Mosque of Panjunan

Czerwony Meczet Panjunan to małe miejsce kultu z 15 wieku obejmujące około 150 metrów kwadratowych, z czerwonymi ścianami z cegły, podzieloną bramą wejściową i dachem w kształcie piramidy. Wewnętrzną przestrzeń wspierają dwanaście słupów, podczas gdy otaczające mury służą tylko celom dekoracyjnym.

Budynek został założony w 1480 roku przez Syarifa Abdurrahmana, nauczyciela, który przybył z Bagdadu i pracował z Sunan Gunung Jati. Pierwotna struktura była znacznie mniejsza i później rozwinęła się w zachowaną dzisiaj konstrukcję.

Czerwone ściany z cegły wykazują mieszankę wpływów indonezyjskich, chińskich i indyjskich, widoczną w ceramicznych talerzach ozdobniających wnętrze i w modlitewnej niszy w kształcie tradycyjnych drzwi. Ta mieszanka stylów odzwierciedla połączenia kulturowe, które Panjunan rozwinęła na przestrzeni wielu wieków.

Wejście ma celowo niskie drzwi, dlatego odwiedzający muszą się pochylić wchodząc, co jest gestem szacunku wobec świętej przestrzeni. Budynek funkcjonuje głównie do codziennych modlitw, a nie do dużych świętych obchodów.

Niezwykłą cechą jest projekt strukturalny: tylko dwanaście wewnętrznych słupów nosi ciężar dachu, podczas gdy mury zewnętrzne są całkowicie wolne od obciążenia. Ten niezwyczajny system pozwala na to, że przestrzeń wewnętrzna czuje się niezwykle otwarta i połączona z otoczeniem.