An-Nawier Mosque, Historyczny meczet w Pekojan, Dżakarta Zachodnia, Indonezja

Meczet An-Nawier stoi przy Jl. Pekojan nr 79 w Pekojan, Tambora, w Zachodnim Dżakarcie, na działce o powierzchni 2 000 m² z budynkiem o powierzchni 1 500 m². Sala modlitewna ma kształt litery L i zawiera 33 filary, a także trzy wejścia: główne od wschodu, południowe naprzeciw Jembatan Kambing i północne. Minaret to okrągła wieża przypominająca latarnię morską.

Sayid Abdullah bin Husein Alaydrus, Hadramita z rodu Proroka, założył meczet w 1760 roku na ziemi, którą według przekazów ofiarowała Syarifah Baba Kecil, pochowana przed budynkiem. Remont w 1800 roku najbardziej zmienił jego formę, w 1850 roku dowódca Dahlan z Banten kierował rozbudową; w 1897 roku ofiarowano ziemię pod dalsze powiększenie.

Nazwa Pekojan pochodzi od terminu khoja, którym określano muzułmańskich mieszkańców pochodzenia indyjskiego. W XVIII wieku holenderski rząd kolonialny nakazał imigrantom z Hadramaut osiedlać się najpierw tutaj, a dzielnica zyskała nazwę Kampung Arab. Meczet jest też miejscem, gdzie nauczał Habib Usman bin Yahya, mianowany muftim Betawi w 1862 roku; jego uczeń Habib Ali Alhabsji założył Majelis Taklim Kwitang.

Meczet zajmuje około 2000 metrów kwadratowych terenu, a budynek o powierzchni 1500 metrów kwadratowych mieści około tysiąca wiernych. Są trzy wejścia: główne od wschodu i południowe drzwi przy Jalan Pekojan naprzeciw Jembatan Kambing. Sala modlitw ma kształt litery L i 33 filary.

Minaret meczetu to okrągła, beczkowata wieża przypominająca latarnię morską. Drewniana ambona, ciemnobrązowa z pozłacanymi elementami, została podarowana w 1871 roku przez sułtana Pontianaku.